ΕΕΤΑΑ Παιδικοί σταθμοί 2016 - 2017

http://www.902.gr/eidisi/voyli/109745/m-syntyhakis-tora-na-parthoyn-metra-gia-na-entahthoyn-ola-ta-paidia-stoys

Παιδομάζωμα στον εμφύλιο...

Αναδημοσίευση της 30.8.16 

 από "Ντοκουμέντα του επαναστατικού κινήματος"

Το παιδωμάζωμα της Φρειδερίκης 

και η διάσωση των παιδιών 

από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας 

Αυτή την αντικομμουνιστική «καραμέλα» που ξεκίνησε από την προπαγάνδα του μετεμφυλιακού κράτους σχετικά με το «παιδομάζωμα» που έκαναν οι κομμουνιστές , «αρπάζοντας» παιδιά τα οποία έστελναν στο «σιδηρούν παραπέτασμα» για να «τα δηλητηριάσουν με το μικρόβιο του κομμουνισμού», την πιπιλάνε οι αστοί παραχαράκτες της ιστορίας μας, μέχρι σήμερα και δεν λέει να λιώσει.

Αφορμή, λοιπόν, γι’ αυτή την ανάρτηση το βιβλίο που κυκλοφόρησε την Κυριακή η φυλλάδα «Δημοκρατία» που αναφέρετε «Στην τελική νίκη του Εθνικού στρατού, στο χρονολόγιο των μαχών και στο παιδομάζωμα». 
Στο τελευταίο θα σταθούμε με την βοήθεια δυο βιβλίων. Του Βασίλη Ραφαηλίδη «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους» και στο βιβλίο του Δημήτρη Σέρβου «Το παιδομάζωμα και ποιοι φοβούνται την αλήθεια».

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Το πλήρες κείμενο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Έως σήμερα έχει επικυρωθεί από 193 χώρες, ενώ δεν την έχουν επικυρώσει δύο. Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992.
(Πίνακας χωρών - τελευταία ενημέρωση Μαρτ. 2014)

Τα 54 Άρθρα της Σύμβασης

(Οι σύντομες περιγραφές που δίνονται είναι ενδεικτικές και δεν αντανακλούν το πλήρες περιεχόμενο των άρθρων.)

Να υπερασπίσουμε παιδεία και υγεία.

Η μεγαλύτερη επιτυχία του νεοφιλελευθερισμού και η βασική εξήγηση της ηγεμονίας του βρίσκεται μεταξύ άλλων στην ικανότητά του να επιβάλει αξιολογήσεις και ιεραρχήσεις. Στις σημερινές συνθήκες της κρίσης χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πόσο πολλοί και σε ποιο βαθμό αξιολογούν ως δευτερεύοντες τους τομείς της παιδείας και της υγείας. Πόσο πολλοί και σε ποιο βαθμό έχουν πάψει να τα αντιμετωπίζουν ως συλλογικά αγαθά και επιχειρούν όπως- όπως να τα διαχειριστούν ως ατομικές υποθέσεις. 

Της Εύης Πάτκου*
Τα τελευταία χρόνια διαμορφωνόμαστε ως παρατηρητές/τριες της οικονομίας της αγοράς ως μιας «άψυχης απάνθρωπης μηχανής». Οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού μας λένε ότι η οικονομία κινείται από τις δυνάμεις της «ιδιοτέλειας» και πως το «αόρατο χέρι» της αγοράς θέτει την ιδιοτέλεια στην υπηρεσία του κοινού καλού. Μας λένε πως τα καλά αποτελέσματα θα προκύψουν αυτομάτως από τη λειτουργία αυτής της μηχανής, αρκεί να περιμένουμε όσο χρειαστεί. Και ας περάσει η ζωή μας και ας καταστραφεί και η ζωή των παιδιών μας. 
Οι άνθρωποι αυτοί κρυμμένοι στα γραφεία τους, προστατευμένοι με τις αλαμπουρνέζικες οικονομικές τους θεωρίες, κάνουν πως δεν βλέπουν τι γίνεται στον πραγματικό κόσμο: Η ανεργία εντείνεται, οι κοινωνικές ανισότητες αυξάνονται όπως και η περιβαλλοντική υποβάθμιση και καταστρέφονται ανθρώπινες ζωές με ανάλγητο τρόπο. Και ας καταρρέουν τα συστήματά τους και ας αποκαλύπτονται οι ανεπάρκειές τους.
Πώς να εκφράσουμε την δυσφορία μας, την αγωνία μας, την