Η Συρία, η "ακούσια" Ελληνική εμπλοκή & η ενδεχόμενη επικινδυνότητα

Αναδημοσίευση 

του Sotiris Varelas

"Εννιά χρόνια συμπληρώνονται από την έναρξη του πολέμου στη Συρία, που έχει προκαλέσει χιλιάδες νεκρούς, ακόμα περισσότερους σακατεμένους, ανεκτίμητες καταστροφές και το μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στον καταιγισμό των σημερινών εξελίξεων και των ανταγωνισμών για την «επόμενη μέρα», κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι το φιτίλι του πολέμου στη Συρία άναψε το 2011 με τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», που υποδαύλισαν ΗΠΑ και ΕΕ σε χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, προωθώντας ένα συνολικότερο σχέδιο υπονόμευσης κυβερνήσεων και καθεστώτων της περιοχής για να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα και να περιορίσουν την επιρροή των ανταγωνιστών τους, κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας.

Μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στη Συρία, που

Αίτια προσφυγιά και λαθρομετανάστες...

Αναδημοσίευση από το atexnos.gr

Του Νίκου Μόττα

• Όταν, το 1991, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, με την ενεργό συνδρομή της ελληνικής κυβέρνησης, εξορμούσαν ενάντια στο Ιράκ στον περίφημο «Πόλεμο του Κόλπου», δεν ενοχλήθηκες.
• ‘Οταν το 2001, με το πρόσχημα της «αντιμετώπισης της τρομοκρατίας», Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πραγματοποιούσαν εισβολή στο Αφγανιστάν, δε νοιάστηκες.
• Όταν πάλι το 2003, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους επιτίθονταν στο Ιράκ, βάζοντας για άλλη μια φορά «μπουρλότο» στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, δεν είπες τίποτα.
• Όταν το 2011, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ αιματοκυλλούσαν το λαό της Λιβύης προκειμένου να «βάλουν χέρι» στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν έβγαλες κιχ.
• Όταν το 2013, τα γαλλικά στρατεύματα, με στηρίγματα το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, επιχειρούσαν ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Μάλι της Αφρικής, έκανες πως δεν ήξερες.
• ‘Οταν το 2014, το 2015 και το 2016, αμερικανοί, βρετανοί, γάλλοι και οι σύμμαχοι τους βομβάρδιζαν την Συρία, στο όνομα δήθεν της «αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους», δεν έβγαλες μιλιά. Όπως αδιαφόρησες επιδεικτικά για το μακελειό που διαπράττει, με την στήριξη και τις ευλογίες των αμερικανοευρωπαίων, η Σαουδική Αραβία στην Υεμένη.

Ψευτοσοσιαλισμός Εθνικοσοσιαλισμός (=ναζισμός) & Εθνικιστές ενάντια σε Εθνιστές (=πατριώτες)

Για να το εμπεδώσω, δεν διαμαρτυρόμαστε για ένα σκασμό από ξεπουλήματα και υποδουλώσεις και επικεντρωνόμαστε στο Μακεδονικό... ναι μεν αλλά:

1. Ποιοι δημιούργησαν το Μακεδονικό; 
2. Και τότε γιατί όλο το συνονθύλευμα των δεξιών, ακροδεξιών - εθνικιστών, δήθεν σοσιαλιστών & δήθεν αριστερών πασχίζει με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι εχθροί μας είναι οι Σκοπιανοί, οι Αλβανοί, οι ξένοι εργάτες, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες...

ΕΦΌΣΟΝ

• οι Σκουριές είναι… της Eldorado, 
• τα αεροδρόμια της Fraport,
• ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης των Deutsche Invest Equity Partners GmbH,  Belterra Investments Ltd. Terminal Link SAS, 
• το Λιμάνι του Πειραιά της COSCO, 
• ο ΟΤΕ - της Deutsche Telekom, 
• η ΤΡΑΙΝΟΣΕ της Ferrovie Dello Stato Italiane, 
  τα τρόφιμα των Unilever/Nestle/Jacobs /Danone, 
• ο ΠΑΟΚ του Ivan Savvidi, 
• ο έλεγχος πάνω στις ζωές μας, ο πλούτος, ΟΙ ΝΌΜΟΙ & τα ΜΜΕ,  των μεγάλων, μικρομεσαίων, ντόπιων και ξένων αφεντικών
• οι βάσεις "δικές μας" (=ΕΕ) εφόσον εξυπηρετούν συμφέροντα των Άγγλων, Γάλλων, Γερμανών... και φυσικά Αμερικανών! 

ΑΛΛΑ στους εργαζόμενους ανήκουν:

• η φτώχεια & η αφέλεια με τη φτιαχτή ανεργία 
• οι καταθλιπτικές και βρώμικες πόλεις
• η επισφαλής εργασία & η αβέβαιη ζωή της συντριπτικής πλειονότητας 

ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ

• Όχι άλλο εφησυχασμό, ψευδαισθήσεις και σταδιακή υποδούλωση
• Έλληνες και ξένοι εργάτες εργαζόμενοι των Βαλκανίων, ενωμένοι ενάντια στα ντόπια και ξένα συμφέροντα που άναρχα μας εκμεταλλεύονται με κάθε μορφής προπαγάνδα μέσα από τα ΜΜΕ, τους αφελείς εθνικιστές με τη ξενοφοβία, το ρατσισμό, τη καλλιέργεια διχόνοιας και αμφίπλευρου μίσους
• Κοινό μέτωπο της ανθρωπότητας, για κοινό αγώνα σε μια διασφάλιση ζωής πλαισιωμένη από αγάπη (=χαίρομαι νοιάζομαι και συμπάσχω), τουτέστιν ειρήνη, συντροφικότητα και αλληλεγγύη για τη κοινωνία, ενάντια στη ψευδαίσθηση της ατομικότητας & φιλοτομαρισμού.

Σχετικά θέματα

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (el.m.wikipedia.org/)

*Tα δάνεια της Ελλάδας από το 1821 ως το 2011

Η περιζήτητη γεωγραφική αξία της Μακεδονίας & η... αιώνια προπαγάνδα! (Υπουργού Νικ Μάρτη)
Περί του «Μακεδονικού» και άλλων εθνικών…δαιμονίων. ( Έλενα Χουζούρη)
Πουλήθηκε εκ των έσω το Μακεδονικό! Κρίς Σπύρου (Δημοκρατικού Κόμματος - New Hampshire)
Ο Τίτο, ο Στάλιν και οι «μακεδονομάχοι» (Μπογιόπουλος)
Πατριώτη, άσε τα «σάπια» ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Έντιμος συμβιβασμός με το κράτος των Σκοπίων  (Ν. Ι. Μέρτζου)
Ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος για το Σκοπιανό (15/01/2018)
ΚΚΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ 1991-2018 (Ριζοσπάστης)
Γιατί δεν υπάρχουν «Σλαβομακεδονική» γλώσσα και «Σλαβομακεδόνες» (20/02/2018 Γιώργος Ρωμανός) 
"Η αλήθεια για τους Σλαβομακεδόνες"
Η ίδρυση του βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων – Τα χρόνια του Μεσοπολέμου – Η Γ’ Διεθνής και το Μακεδονικό (Μιχάλης Στούκας13/01/2018  protothema.gr)
"ΚΚΕ για "Μακεδονικό Εθνος". Τότε και τώρα"

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2015/07/makedoniko.html

«Μακεντόντσετο - Το οδοιπορικό μιας πικρίας»
Απόσπασμα από "Τα τετράδια του Ηλιντεν"
Η τρομοκρατία του κράτους
Η διακήρυξη του Κροσόβου
Ορκωμοσίες "ενώπιον θεού και ανθρώπων"

Αλήθειες και ψέμματα για το «Μακεδονικό» Ημεροδρόμος

ΚΚΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ 1991-2018

Το μεγάλο μας τσίρκο (ολόκληρο το κείμενο & το ηχητικό έργο του 74)

"Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω

περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω

και να σκεφτώ 

αν πρέπει να γελάσω,

να κλάψω, να φωνάξω, 

ή να σωπάσω..."

Το μεγάλο μας Τσίρκο

του Ιάκωβου Καμπανέλη

Το θεατρικό έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σταθμός για το ελληνικό θέατρο, ανέβηκε το καλοκαίρι του ’73 στα χρόνια της δικτατορίας και οι παραστάσεις του ήταν στην ουσία οι μαζικότερες – μέχρι το Πολυτεχνείο – πολιτικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.
Πάνω από 400.000 θεατές σε Αθήνα και επαρχία παρακολούθησαν το έργο που συντελεστές του ήταν μεταξύ άλλων, ο Καζάκος, η Καρέζη, ο Παπαγιαννόπουλος, ο Ξυλούρης, ο Ξαρχάκος και ο Ευγένιος Σπαθάρης. 

Η θεατρική – μουσική παράσταση «Ξύπνα Ραγιά» αποτελεί μια προσπάθεια μεταφοράς του «Μεγάλου μας Τσίρκου» στη σχολική θεατρική πραγματικότητα. Έτσι οι σκηνές «Έναρξις», «Το ‘21», «Ερχομός του Όθωνα», «Γκιλοτίνα», «3η Σεπτέμβρη», «Μεγάλες Δυνάμεις β΄», «Το άγαλμα» και «Τα επινίκια», με ελάχιστες προσαρμογές, προέρχονται από αυτό το εξαιρετικό θεατρικό έργο. Απαραίτητο για να μπει κανείς στο κλίμα της παράστασης, είναι να προμηθευτεί το δίσκο με τα ηχητικά ντοκουμέντα και τα τραγούδια της : «Το Μεγάλο μας Τσίρκο – Σταύρος Ξαρχάκος».

Χρήσιμο εργαλείο για τη διαμόρφωση του παρακάτω κειμένου 

στάθηκε επίσης και το βιβλίο της Βασιλικής Κυριοπούλου «Βοήθημα για σχολικές γιορτές», εκδ. Ντουντούμη, που αποτελεί τη μόνη ίσως ενδιαφέρουσα συλλογή κειμένων και ποιημάτων στο είδος της. 

Ξετυλίγοντας τον Μίτο του Μεταναστευτικού

(Αναδημοσίευση από anixneuseis)

Του Περικλή Σταμπουλή*
Το μεταναστευτικό πρόβλημα έρχεται να προστεθεί στην κορυφή της λίστας των σοβαρών ζητημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλά ακούγονται τον τελευταίο καιρό για την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών, για «κοινές περιπολίες» κλπ. Αντιβαίνουν άραγε όλα αυτά, τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα ή όχι;
Η θέση του παρόντος κειμένου είναι ότι η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και η συνεισφορά των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε. δεν είναι καλή ή κακή από μόνη της. Καλή ή κακή την κάνουν οι επιμέρους δράσεις και στοχεύσεις όλων των εμπλεκομένων. Η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί έξυπνα και γρήγορα αξιοποιώντας όλα διαθέσιμα μέσα της (διπλωματικοί δίαυλοι, θεσμικά κείμενα, διεθνές δίκαιο, ένοπλες δυνάμεις-σώματα ασφαλείας). Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά.

Όταν Έλληνες πρόσφυγες έβρισκαν καταφύγιο στη Συρία

(Αναδημοσίευση από  fractalart 05/11/2015, 11:58 πμ)

Του Τάκη Κατσιμάρδου // 

Καθώς τα κύματα των προσφύγων από τη Συρία προς τη χώρα μας συνεχίζονται, έχει ενδιαφέρον να ανατρέξουμε σε μερικές σχετικές ιστορικές σελίδες. Με πρωταγωνιστές, όμως, Έλληνες.

Φωτογραφικό ντοκουμέντο με Έλληνες πρόσφυγες στο Χαλέπι να περιμένουν στην ουρά

 για συσσίτιο του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού.

Προς τη Συρία και από τη Συρία. 
Τουλάχιστον τέσσερις φορές σημειώνεται στα χρονικά το φαινόμενο, έχοντας μαζικό χαρακτήρα:
• Το 1923 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
• Το 1939 όταν η περιοχή της Αλεξανδρέττας, μέρος της Μεγάλης Συρίας, προσαρτήθηκε στις επαρχίες της Τουρκίας.
• Το 1860 όταν ξεκίνησαν σφαγές και διώξεις χριστιανών στη Β. Αφρική.
• Το 1882 στη διάρκεια της αιγυπτιακής επανάστασης.

Στις περιπτώσεις αυτές προστίθεται και ένα άλλο κύμα Ελλήνων προς τη Συρία και άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής την περίοδο της γερμανικής κατοχής.
Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες Έλληνες πρόσφυγες βρέθηκαν στη Συρία και Έλληνες πρόσφυγες ήρθαν από την ευρύτερη περιοχή στην Ελλάδα διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους. 

Κοινός, όμως, παρονομαστής ήταν ο πόλεμος και ο φόβος για τη ζωή τους. Αλλά και η ομοιότητα των προσφυγικών τραγωδιών ανεξαρτήτως εποχών, προέλευσης και προορισμού των θυμάτων.

Πέτρα Λάζλο... όπως λέμε στην Ελλάδα, τσογλάνι; (=υποτελές γυνήδιο που εξυπηρετεί βάρβαρα - ξένα ως προς τα κοινωνικά ήθη συμφέροντα;)

Η εικονολήπτρια, Πέτρα Λάζλο, σύμφωνα με όσα δημοσιοποιήθηκαν, απολύθηκε από το κανάλι N1TV στο οποίο εργαζόταν. Το κανάλι N1TV, πρόσκειται στο ακροδεξιό κόμμα Γιόμπικ. Οι ανήθικες - σχιζοφρενείς κινήσεις των φασιστοειδών στο κυνήγι της ατομικότητας, προσωπικής προβολής... κέρδους; 

Ας απλοποιήσουμε τα πράγματα... 

ΤΣΟΓΛΑΝΙ: είναι ή όχι ένα υποτελές γυνήδιο που εξυπηρετεί βάρβαρα - ξένα ως προς τα κοινωνικά ήθη συμφέροντα;

 Γράφει μεταξύ άλλων ο  ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ στον ημεροδρόμο... (ολόκληρο το άρθρο εδώ)

Η υποδοχή…

• 400.000 αναμένεται να είναι οι πρόσφυγες που θα φθάσουν στην Ευρώπη, μέσω της Μεσογείου, μέχρι το τέλος του χρόνου, σύμφωνα με την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. 
• Ο αριθμός μπορεί να ξεπεράσει τις 450.000 το 2016.

Η «πολιτισμένη» Ευρώπη δέχεται ένα κύμα προσφύγων.

Με μια υποκρισία που περισσεύει οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζονται  

σαν να μην έχουν εμπλοκή στα γεγονότα. 

Νομίζει κανείς πως οι κυβερνήσεις της ΕΕ δεν έχουν καμία σχέση με το κακό. 

Η συμμετοχή τους (φανερή και υπόγεια) στις εμπόλεμες ζώνες, για την εξυπηρέτηση συμφερόντων, μοιάζει να χάνεται μπροστά στην «προσφορά» για υποδοχή προσφύγων, με μερική αναστολή των κανονισμών του Δουβλίνου.

Πολλά μπορεί να πει κανείς για την υποκρισία των «τελετών» υποδοχής των προσφύγων στην Ευρώπη, αλλά ακόμα περισσότερα χρειάζεται να ειπωθούν για κάτι περιπτώσεις, όπως οι φασίστες των φωτογραφιών. 

Δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις. Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα οι φασίστες υπάρχουν και «υποδέχονται» και αυτοί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Σε αυτή την υποδοχή των φασιστών έχουν βοηθήσει αρκετά η κυβερνήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού, με την πολιτική τους και τα μέσα προπαγάνδας τους, αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, στην καλύτερη περίπτωση σαν «καημένους», και στη χειρότερη σαν εισβολείς.

…και τα  μέτρα

Χθες ο  πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, θυμήθηκε πως χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ουγγαρία δεν μπορεί να είναι μόνες τους στην υποδοχή των μεταναστών. 

Τόσο καιρό μπορούσαν… 

Κάποια δείγματα για την «ξαφνική» ευαισθησία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα τα δούμε λίγο παρακάτω, με το παράδειγμα της Γερμανίας. 

Είναι προφανές πως το σχέδιο για ανακατανομή 120.000 προσφύγων σε 22 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν επαρκεί, για να λυθεί το πρόβλημα.  

(50.400 βρίσκονται στην Ελλάδα, 54.000 στην Ουγγαρία, 15.600 στην Ιταλία)

Να σημειωθεί ότι το σχέδιο θα συζητηθεί στις 14 Σεπτεμβρίου στη σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών των «28». 

Χτες, το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε (498 υπέρ, 158 κατά και 57 αποχές) το σχέδιο μετεγκατάστασης για 40.000 πρόσφυγες (24.000 από Ιταλία και 16.000 από την Ελλάδα) που εκκρεμούσε. 

«Ευαίσθητοι» κεφαλαιοκράτες και «αντισυστημικοί» φασίστες

Πάντως, να μην ξεχνάμε πως δεν είναι λίγες οι φορές που οι ισχυρές χώρες της Ευρώπης (και όχι μόνο) άνοιγαν τα σύνορα τους, για να «υποδεχτούν» ένα φθηνό εργατικό δυναμικό, που θα ενισχύσει την οικονομία τους. 

Ας το λάβουμε κι αυτό υπόψη μας, τουλάχιστον για τη στάση της Γερμανίας, στην προκειμένη περίπτωση. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως ο πρόεδρος του γερμανικού συνδέσμου εργοδοτών Ίνγκο Κράμερ, «αγάπησε» τους πρόσφυγες. 

Σε πρόσφατη συνέντευξη του στην Suddeutsche Zeitung, είπε χαρακτηριστικά: «Τα επόμενα 20 χρόνια χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο εργατικό δυναμικό από αυτό που μπορεί να παράξει η χώρα».

Παράλληλα, ο Γάλλος φασίστας Ζαν Μαρί Λεπέν (πατέρας της Μαρί Λεπέν) έκανε επίθεση στη Γερμανία, εκτιμώντας πως ο λόγος, που δέχεται πρόσφυγες, είναι η ανάγκη της για εργατικό δυναμικό, λόγω του δημογραφικού της προβλήματος. Είναι προφανές πως ο σκοπός του Λεπέν, με αυτή τη δήλωση, δεν ήταν να σταθεί απέναντι στο γερμανικό κεφάλαιο, αλλά να δείξει – με εθνικιστικούς όρους – ότι στέκεται απέναντι στη Γερμανία. Σκοπός του ήταν να καλλιεργήσει ρατσιστικές αντιλήψεις και στη Γαλλία και στην Γερμανία, πατώντας σε ένα πραγματικό γεγονός. Το επιχείρημα των φασιστών, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι γνωστό: Ήρθαν οι ξένοι να μας πάρουν τις δουλειές.

Κάπου εδώ έρχεται και πάλι, στη συζήτηση, η κλωτσιά του φασίστα. Η κλωτσιά του φασίστα, στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στην Ουγγαρία, στη Γαλλία και σε άλλες χώρες, είναι έτοιμη να κάνει τη δουλειά της. 

Η κλωτσιά του φασίστα πρέπει να «κοπεί» από τη ρίζα. 

Η κλωτσιά του φασίστα  δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ευχές, ούτε με δάκρυα.  

Την κλωτσιά του φασίστα μπορούν να την «κόψουν», από τη ρίζα της, μόνο οι λαοί, με την αλληλεγγύη τους και με τη βεβαιότητα πως οι εργαζόμενοι δεν έχουν κάτι να χωρίσουν.

Πίσω από τις μάσκες 

Οι φασίστες, σε όποιες χώρες υπάρχουν, είναι έτοιμοι από τη μία να εμφανίζονται «αντισυστημικοί», μιλώντας για το ξένο κεφάλαιο (κι αυτό… επιλεκτικά), και από την άλλη να εξυπηρετούν, με τους καλύτερους όρους, τους ντόπιους εκμεταλλευτές. 

Το παράδειγμα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό (ερωτήσεις υπέρ των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και απευθείας συνεννοήσεις για «μπίζνες» ώστε να φαίνονται σαν μεσάζοντες των Ελλήνων εργαζομένων κ.α).

Τέλος, ας μην έχουμε καμία αμφιβολία. «Ευαίσθητοι» κεφαλαικράτες, που αγαπούν «ξαφνικά» τους πρόσφυγες, δεν υπάρχουν. Αυτοί που τώρα «χαμογελούν» στους πρόσφυγες, επειδή τους αντιμετωπίζουν ως φθηνό εργατικό δυναμικό, μπορεί αύριο να στηρίζουν άμεσες ή έμμεσες επεμβάσεις στις χώρες τους. Μπορεί να το κάνουν (και το κάνουν) παράλληλα. Είναι οι ίδιοι που μετά θα «ανεχτούν» τις επιθέσεις φασιστών σε πρόσφυγες. Οι ίδιοι είναι και από παντού είναι κερδισμένοι! Κι ο λόγος είναι ένας: Μοναδικό τους κριτήριο είναι το κέρδος, με κάθε μέσο.  

imerodromos