Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

Είσαι στην ΕΟΚ – μάθε για την ΕΟΚ



Καθότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία ιμπεριαλιστική* ένωση ενάντια & στους λαούς της Ευρώπης, το εσωτερικό της υφίσταται μία ανισόμετρη ανάπτυξη με κυρίαρχο το δίκαιο του ισχυρού.
Από το "είναι εντολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης" θα σας είναι γνώριμο ότι οι ιθύνοντες από τις λυκοσυμμαχίες αυτής της μορφής περνάνε ευκολότερα τις όποιες μεταρρυθμίσεις τους σε βάρος των υποδεέστερων "συμμάχων".

Εξήντα χρόνια πριν, το 1959 η ΕΔΑ διασαφήνιζε την υποδούλωση

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2018

Ψευτοσοσιαλισμός Εθνικοσοσιαλισμός (=ναζισμός) & Εθνικιστές ενάντια σε Εθνιστές (=πατριώτες)



Για να το εμπεδώσω, δεν διαμαρτυρόμαστε για ένα σκασμό από ξεπουλήματα και υποδουλώσεις και επικεντρωνόμαστε στο Μακεδονικό... ναι μεν αλλά:

  1. Ποιοι δημιούργησαν το Μακεδονικό
  2. Και τότε γιατί όλο το συνονθύλευμα των δεξιών, ακροδεξιών - εθνικιστών, δήθεν σοσιαλιστών & δήθεν αριστερών πασχίζει με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι εχθροί μας είναι οι Σκοπιανοί, οι Αλβανοί, οι ξένοι εργάτες, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες...
ΕΦΌΣΟΝ

  • οι Σκουριές είναι… της Eldorado, 
  • τα αεροδρόμια της Fraport,
  • ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης των Deutsche Invest Equity Partners GmbH,  Belterra Investments Ltd. Terminal Link SAS, 
  • το Λιμάνι του Πειραιά της COSCO, 
  • ο ΟΤΕ - της Deutsche Telekom, 
  • η ΤΡΑΙΝΟΣΕ της Ferrovie Dello Stato Italiane, 
    τα τρόφιμα των Unilever/Nestle/Jacobs /Danone, 
  • ο ΠΑΟΚ του Ivan Savvidi, 
  • ο έλεγχος πάνω στις ζωές μας, ο πλούτος, ΟΙ ΝΌΜΟΙ & τα ΜΜΕ,  των μεγάλων, μικρομεσαίων, ντόπιων και ξένων αφεντικών
  • οι βάσεις "δικές μας" (=ΕΕ) εφόσον εξυπηρετούν συμφέροντα των Άγγλων, Γάλλων, Γερμανών... και φυσικά Αμερικανών! 
ΑΛΛΑ στους εργαζόμενους ανήκουν:
  • η φτώχεια & η αφέλεια με τη φτιαχτή ανεργία 
  • οι καταθλιπτικές και βρώμικες πόλεις
  • η επισφαλής εργασία & η αβέβαιη ζωή της συντριπτικής πλειονότητας 
ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ
  • Όχι άλλο εφησυχασμό, ψευδαισθήσεις και σταδιακή υποδούλωση
  • Έλληνες και ξένοι εργάτες εργαζόμενοι των Βαλκανίων, ενωμένοι ενάντια στα ντόπια και ξένα συμφέροντα που άναρχα μας εκμεταλλεύονται με κάθε μορφής προπαγάνδα μέσα από τα ΜΜΕ, τους αφελείς εθνικιστές με τη ξενοφοβία, το ρατσισμό, τη καλλιέργεια διχόνοιας και αμφίπλευρου μίσους
  • Κοινό μέτωπο της ανθρωπότητας, για κοινό αγώνα σε μια διασφάλιση ζωής πλαισιωμένη από αγάπη (=χαίρομαι νοιάζομαι και συμπάσχω), τουτέστιν ειρήνη, συντροφικότητα και αλληλεγγύη για τη κοινωνία, ενάντια στη ψευδαίσθηση της ατομικότητας & φιλοτομαρισμού.
Σχετικά θέματα

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (el.m.wikipedia.org/)
Η περιζήτητη γεωγραφική αξία της Μακεδονίας & η... αιώνια προπαγάνδα! (Υπουργού Νικ Μάρτη)
Περί του «Μακεδονικού» και άλλων εθνικών…δαιμονίων. ( Έλενα Χουζούρη)
Πουλήθηκε εκ των έσω το Μακεδονικό! Κρίς Σπύρου (Δημοκρατικού Κόμματος - New Hampshire)
Ο Τίτο, ο Στάλιν και οι «μακεδονομάχοι» (Μπογιόπουλος)
Πατριώτη, άσε τα «σάπια» ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Έντιμος συμβιβασμός με το κράτος των Σκοπίων  (Ν. Ι. Μέρτζου)
Ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος για το Σκοπιανό (15/01/2018)
ΚΚΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ 1991-2018 (Ριζοσπάστης)
Γιατί δεν υπάρχουν «Σλαβομακεδονική» γλώσσα και «Σλαβομακεδόνες» (20/02/2018 Γιώργος Ρωμανός) 
"Η αλήθεια για τους Σλαβομακεδόνες"
Η ίδρυση του βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων – Τα χρόνια του Μεσοπολέμου – Η Γ’ Διεθνής και το Μακεδονικό (Μιχάλης Στούκας13/01/2018  protothema.gr)
"ΚΚΕ για "Μακεδονικό Εθνος". Τότε και τώρα"
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2015/07/makedoniko.html
«Μακεντόντσετο - Το οδοιπορικό μιας πικρίας»
Απόσπασμα από "Τα τετράδια του Ηλιντεν"
Η τρομοκρατία του κράτους
Η διακήρυξη του Κροσόβου
Ορκωμοσίες "ενώπιον θεού και ανθρώπων"
Αλήθειες και ψέμματα για το «Μακεδονικό» Ημεροδρόμος

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018

Χούντα: Το «οικονομικό θαύμα» ήταν όλεθρος

Χούντα: Το «οικονομικό θαύμα» ήταν όλεθρος 

Αναδημοσίευση από τον Ημεροδρόμο

Το κείμενο που ακολουθεί είναι εργασία των Χαράλαμπου και Αθανάσιου Πουλάκη, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο Νέων Οικονομολόγων που πραγματοποιήθηκε στις 2-3 Δεκεμβρίου του 2017,της Εταιρίας Οικονομολόγων Θεσσαλονίκης με τίτλο: H Πολιτική Οικονομία 1967-1974.
Ο «Ημεροδρόμος» τους ευχαριστεί για τη δυνατότητα δημοσίευσης της δουλειάς τους, η οποία δείχνει πως το «οικονομικό θαύμα της χούντας» ήταν όλεθρος για τον λαό. Όπως, δε, αναφέρουν και στα συμπεράσματα τους «η επταετία αναδεικνύει την δυνατότητα σύνθεσης του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και του πολιτικού αυταρχισμού. Ενώ λοιπόν οι δαπάνες για κοινωνική πρόνοια περικόπτονταν, αυξάνονταν δραματικά τα έξοδα υπέρ του αστυνομικού κράτους. Στο πεδίο της φορολογικής πολιτικής διακρίναμε την «ταξική μεροληψία» των πραξικοπηματιών υπέρ της οικονομικής ελίτ».
***
Εισαγωγή : Η Οικονομική Φιλοσοφία της Δικτατορίας
Μελετώντας το «Πρόγραμμα Οικονομικής Αναπτύξεως της Ελλάδος, 1968-1972» πληροφορούμαστε για την οικονομική φιλοσοφία της Δικτατορίας[1]. Ο Γ.Γ. του Υπ. Συντονισμού και Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Επεξεργασίας Προγράμματος Κ. Θάνος γράφει πως: «Το παρόν πρόγραμμα είναι κατ εξοχήν ενδεικτικόν δια τον ιδιωτικόν τομέα της οικονομίας. Τούτο είναι απολύτως δικαιολογημένον, καθόσον η αποτελεσματική λειτουργία των ελεύθερων οικονομικών θεσμών αποτελεί- τούτο άλλωστε προκύτπει και εκ της εμπειρίας του παρελθόντος- το καταλληλότερον μέσον προωθήσεως της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας…[2]». Στην συνέχεια συμπληρώνει χαρακτηριστικά: «ο αυστηρός και λεπτομερής σχεδιασμός των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων αντιβαίνει προς την γενικοτέραν φιλοσοφικήν τοποθέτησιν της Κυβερνήσεως όσον και προς το καλόν νοούμενον συμφέρον της Χώρας…. Είναι ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού…. Πράγματι το σύνολον σχεδόν των προβλεπόμενων μέτρων πολιτικής και θεσμικών μεταρυθμίσεων αποσκοπεί εις την απελέυθερωσην των δυνάμεων του υγειούς ανταγωνισμού και την ενίσχυσιν του ρυθμιστικού ρόλου των τιμών εις την κατανομή των οικονομικών πόρων».[3] Στο ίδιο πνεύμα ο Υπ. Συντονισμού Ν. Μακαρέζος αναφέρει πως το πρόγραμμα : «βασίζεται εις την ενίσχυσιν του ρόλου της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και την αποτελεσματικωτέραν λειτουργίαν των ελέυθερων οικονομικών θεσμών[4]». Μπορούμε συνεπώς να εξάγουμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.
Η Στρατιωτική Δικτατορία φαίνεται απόλυτα προσηλωμένη στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και υποστηρίζει την αδέσμευτη από το κράτος ιδιωτική πρωτοβουλία. Το οικονομικό επιτελείο της Δικτατορίας, δεν βλέπει καμιά αντίφαση μεταξύ της οικονομικής και της πολιτικής του φιλοσοφίας. Οι αρχές της ελεύθερης αγοράς ταιριάζουν, στο «διανοητικό σύμπαν» των Πραξικοπηματιών, με το «αποφασίζομεν και διατάσωμεν» και την παντελή έλλειψη πολιτικού φιλελευθερισμού. Βασικό στοιχείο του προγράμματος, είναι ο «εκσυγχρονιστικός» του χαρακτήρας που επιδιώκει να «απελευθερώσει» τις δυνάμεις της αγοράς. Εντοπίζεται ουσιαστικά, μια προσπάθεια νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων. Είναι έκδηλο, ότι η οικονομική φιλοσοφία της Δικτατορίας αντιτίθεται σε πολιτικές ρυθμιστικού κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία. Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσουμε ότι η Ένωση Κέντρου προσπάθησε να εφαρμόσει «αναδιανεμητικές» πολιτικές. Η Δικτατορία λοιπόν μετατόπισε εκ νέου την «ισορροπία» μεταξύ αγοράς και κράτους υπέρ της πρώτης[5].

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2018

Εφορίες – «χαφιέδες» των τραπεζών με το νόμο!

Αναδημοσίευση από τον ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Οικονομια 4 Οκτωβρίου 2018

Άλλο ένα «όπλο» στα χέρια των τραπεζών και των μετόχων πρώην ΔΕΚΟ, πρόσφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προκειμένου να εντείνουν το πλιάτσικο σε βάρος των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. 

Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

Μπογιόπουλος - Κοττάκης, στην εκπομπή «Απέναντι» της ΕΡΤ 3. (8/3/17)

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης έδωσαν οι δημοσιογράφοι Νίκος Μπογιόπουλος και Μανώλης Κοττάκης, στην εκπομπή «Απέναντι» με τον Χρήστο Γιαννούλη (ΕΡΤ 3). 
Συζήτησαν αναλυτικά για θέματα της πολιτικής επικαιρότητας αλλά και για την κοινωνική κατάσταση στη χώρα.

Δείτε το βίντεο της συνέντευξης από τη εκπομπή της 8/3/2017 στην ΕΡΤ 3 από τον ημεροδρόμο.


Τετάρτη 11 Μαΐου 2016

Το 65% θα δίνουν σε φόρους και εισφορές οι επαγγελματίες

OEE: Το 65% θα δίνουν σε φόρους και εισφορές οι επαγγελματίες (παραδείγματα)

Για το κράτος θα πρέπει να δουλεύουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, προκειμένου να είναι συνεπείς προς τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, όπως αυτές επιβάλλονται από το νέο Ασφαλιστικό και φορολογικό, που ψηφίστηκε την περασμένη Κυριακή στη Βουλή.

Όπως προκύπτει από παραδείγματα που έδωσε στη δημοσιότητα το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας (OEE), το ποσοστό εισοδήματος που απομένει στον επαγγελματία μετά την αφαίρεση φόρων, εισφορών και τελών φτάνει το 35%, ενώ για μεγάλα εισοδήματα υποχωρεί και κάτω του 25%.

Αν κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας αποκτήσει καθαρό κέρδος (προ φόρων) 50.000 ευρώ θα του μείνουν μετά από άμεσους φόρους και εισφορές τα ίδια σχεδόν χρήματα από ότι αν έχει καθαρό κέρδος 70.000 ευρώ.

Για παράδειγμα, ένας επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό εισόδημα 12.000 ευρώ θα καταβάλλει σε φόρους και εισφορές το ποσό των 7.742 ευρώ και θα του μείνει μόλις το 35% των κερδών του, δηλαδή 4.258 ευρώ.

Ελεύθερος παγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος της τάξης των 70.000 ευρώ έχει φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις 53.696 ευρώ, για να του μείνουν τελικά 16.304 ευρώ, δηλαδή το 23% του αρχικού του εισοδήματος.

Αναλυτικά παραδείγματα που έδωσε το Οικονομικό Επιμελητήριο:

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 1
Οικονομολόγος ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος 12.000,00 ευρώ
Ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές (26,95%) 3.234,00 ευρώ
Φόρος εισοδήματος 1.928,52 ευρώ
Προκαταβολή φόρου (100%) 1.928,52 ευρώ
Τέλος επιτηδεύματος 650,00 ευρώ
Εισφορά αλληλεγγύης 0,00 ευρώ
Τελικό εναπομείναν ετήσιο εισόδημα 4.258,96 ευρώ
Ποσοστό εισοδήματος που μένει έναντι αρχικού 35,49%

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 2
Οικονομολόγος ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος 24.000,00 ευρώ
Ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές (26,95%) 6.468,00 ευρώ
Φόρος εισοδήματος 3.857,04 ευρώ
Προκαταβολή φόρου (100%) 3.857,04 ευρώ
Τέλος επιτηδεύματος 650,00 ευρώ
Εισφορά αλληλεγγύης (5%) 121,68 ευρώ
Τελικό εναπομείναν ετήσιο εισόδημα 9.046,24 ευρώ
Ποσοστό εισοδήματος που μένει έναντι αρχικού 37,69%

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 3
Οικονομολόγος ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος 36.000,00 ευρώ
Ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές (26,95%) 9.702,00 ευρώ
Φόρος εισοδήματος 6.226,13 ευρώ
Προκαταβολή φόρου (100%) 6.226,13 ευρώ
Τέλος επιτηδεύματος 650,00 ευρώ
Εισφορά αλληλεγγύης 490,83 ευρώ
Τελικό εναπομείναν ετήσιο εισόδημα 12.704,91 ευρώ
Ποσοστό εισοδήματος που μένει έναντι αρχικού 35,29%

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 4
Οικονομολόγος ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος 50.000,00 ευρώ
Ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές (26,95%) 13.475,00 ευρώ
Φόρος εισοδήματος 9.713,59 ευρώ
Προκαταβολή φόρου (100%) 9.713,59 ευρώ
Τέλος επιτηδεύματος 650,00 ευρώ
Εισφορά αλληλεγγύης 1.099,99 ευρώ
Τελικό εναπομείναν ετήσιο εισόδημα 15.347,83 ευρώ
Ποσοστό εισοδήματος που μένει έναντι αρχικού 30,70%

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 5
Οικονομολόγος ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο καθαρό κέρδος 70.000,00 ευρώ
Ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές (26,95%) 18.865,00 ευρώ
Φόρος εισοδήματος 16.009,64 ευρώ
Προκαταβολή φόρου (100%) 16.009,64 ευρώ
Τέλος επιτηδεύματος 650,00 ευρώ
Εισφορά αλληλεγγύης 2.160,91 ευρώ
Τελικό εναπομείναν ετήσιο εισόδημα 16.304,81 ευρώ
Ποσοστό εισοδήματος που μένει έναντι αρχικού 23,29%



Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015

Τα capital controls και το «μεγάλο κόλπο» με το πλαστικό χρήμα

Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός

Πότε θα αρθούν τα capital controls; Η… προεκλογική απάντηση εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος ήταν: μόλις ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες, δηλαδή από τις αρχές του 2016. Η απάντηση αυτή έχει ήδη ξεχαστεί. Ήδη, σε ομιλία του στις ΗΠΑ ο υποδιοικητής της ΤτΕ κ. Μουρμούρας έδωσε μια άλλη, τη μόνη επίσημη μετεκλογικώς: τα capital controls θα αρθούν όταν εκπληρωθούν 4 προϋποθέσεις: α) η ελάφρυνση του χρέους, β) η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), γ) η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι και δ) ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία. Έτσι διατυπωμένες οι προϋποθέσεις, παραπέμπουν σε διατήρηση των capital controls για μακρό χρόνο, ενδεχομένως και… επ’ αόριστον – αν κάτι «στραβώσει» με τις προϋποθέσεις, πράγμα πολύ πιθανό γιατί καθεμιά ξεχωριστά και πολύ περισσότερο όλες μαζί παραπέμπουν σε ένα υπεραισιόδοξο σενάριο για τις εξελίξεις.

Στην παραπομπή της άρσης των capital controls σε απώτερο χρόνο, έρχεται τώρα να προστεθεί η… μαζική εισβολή του ηλεκτρονικού χρήματος στη ζωή μας. Πρόσφατα, το «Βήμα» προανήγγειλε την πληρωμή μισθών και συντάξεων με ηλεκτρονικό χρήμα και τον έλεγχο της ροής των δαπανών των μισθωτών και συνταξιούχων. Ο κ. Κατρούγκαλος έσπευσε να μισο-διαψεύσει το δημοσίευμα, αλλά ο λαλίστατος κ. Αλεξιάδης επανήλθε δημοσιοποιώντας σχέδιο για γενίκευση της χρήσης πλαστικού χρήματος ΠΡΙΝ την άρση -και ως προϋπόθεση- για την άρση των capital controls.

Τι σημαίνει αυτός ο συνδυασμός των capital controls και του πλαστικού χρήματος, που απ’ ό,τι φαίνεται ήρθε για να μείνει στις ζωές μας;

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015

Το κόστος ζωής στην Ελλάδα... Eίμαστε «ακριβότεροι».


Μύθος αποδεικνύεται η εκτίμηση πως το κόστος ζωής στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει. Ακόμα και σήμερα, είμαστε «ακριβότεροι» στις τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων έχει συρρικνωθεί σημαντικά. 
Έπειτα από μια εξαετία ύφεσης, ακόμα και ένα «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο ή ένα λίτρο βενζίνης πωλείται -έστω οριακά- ακριβότερα στην Ελλάδα σε σύγκριση με άλλες χώρες.

Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή, καθώς σε επίπεδο απόλυτων τιμών η σύγκριση για αρκετά προϊόντα και υπηρεσίες αποκαλύπτει πως στη χώρα μας εξακολουθούν να υπάρχουν μερικές από τις ακριβότερες τιμές.
Στην Ελλάδα παρατηρείται το εξής παράδοξο: ενώ ο πληθωρισμός εμφανίζεται αρνητικός για 32 συνεχόμενους μήνες, η μείωση των τιμών που αντικατοπτρίζει υπολείπεται πολύ των μειώσεων στο μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.

Ενώ δηλαδή οι τιμές μειώνονται οριακά μετά το 2013, το διαθέσιμο εισόδημα μειώνεται από το 2008 και μετά κατά 6,7% ετησίως, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Βρίσκεται σήμερα στα 17.448 ευρώ, πολύ χαμηλότερα από τον μέσο όρο των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ που είναι στα 24.339 ευρώ. Κατατάσσεται δηλαδή μόλις στην 27η θέση μεταξύ των 36 χωρών-μελών του Οργανισμού και πολύ χαμηλότερα από άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία.

Πρακτικά το διαθέσιμο εισόδημα εμφανίζεται να έχει μειωθεί την τελευταία 7ετία με διπλάσιους σχεδόν ρυθμούς από αυτούς της ύφεσης, ελέω ανεργίας και υπερφορολόγησης. 

Εάν μάλιστα αναλογιστεί κανείς πως μεγάλο μέρος του αποπληθωρισμού στην Ελλάδα αποτελεί προϊόν της υποχώρησης των τιμών του πετρελαίου και όχι δομική αποκλιμάκωση, τότε γίνεται ευκολότερα αντιληπτό πως ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει πιο προσιτά.

Επιπλέον δεν έχουν υποχωρήσει όλες οι τιμές στην Ελλάδα. Και ακόμα και εκεί που έχουν υποχωρήσει συχνά εμφανίζονται ακόμα υψηλότερες σε σχέση με άλλες συγκρίσιμες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα ένα κιλό αλεύρι στην Ισπανία κοστίσει 1,03 ευρώ όταν στην Ελλάδα αποτιμάται 1,25 ευρώ σύμφωνα με τα στοιχεία της τριμηνιαίας έκθεσης του Ινστιτούτου Ερευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) που έγινε τον Οκτώβριο του 2015. Το ίδιο συμβαίνει και με το ψωμί για τοστ που στην Ελλάδα εμφανίζεται ακριβότερο από την Ισπανία αλλά και από τη Γερμανία.

Ενα iPhone 6s χωρητικότητας 16gb στην Ελλάδα κοστίζει 789 ευρώ έναντι 739 ευρώ στη Γερμανία, την Πορτογαλία και την Αυστρία, 749 ευρώ στη Γαλλία και 770 ευρώ στην Ιταλία. Είναι δηλαδή ακριβότερο από ό,τι σε χώρες με σημαντικά υψηλότερο κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα.
Ενδεικτικές τιμές από το Διαδίκτυο για ένα καινούργιο Volkswagen Golf 1.400 κυβικών εκατοστών βασικού εξοπλισμού δείχνουν πως αυτό κοστίζει περί τα 21.250 ευρώ στην Ελλάδα, έναντι 19.000 ευρώ στη Γαλλία, 20.000 ευρώ στην Ιταλία, 19.500 ευρώ στην Ισπανία και 18.500 ευρώ στη Γερμανία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Numbeo, οργανισμό που συλλέγει μαζικά και καταγράφει τέτοια δεδομένα παγκοσμίως τα οποία και χρησιμοποιούν μεγάλοι ανεξάρτητοι οργανισμοί ενημέρωσης.

Οριακά φθηνότερη εμφανίζεται η Ελλάδα σε σχέση με χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία αλλά και η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Αυστρία σε κάποια άλλα βασικά προϊόντα.
Οπως για παράδειγμα ένα παντελόνι τζιν Levis 501 ή εφάμιλλο ή ένα καλοκαιρινό γυναίκειο φόρεμα H&M ή Zara, εμπορικά σήματα που διατίθενται πανευρωπαϊκά. Ομως σε άλλα προϊόντα που απορροφούν σημαντικότατο κομμάτι του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών αλλά και των επιχειρηματικών δαπανών η Ελλάδα παραμένει ακριβότερη.

Δουλεύουν περισσότερο, αμείβονται λιγότερο

Τι γίνεται όμως με τις τιμές στο κρίσιμο μέτωπο της ενέργειας; Σύμφωνα με στοιχεία από το πανευρωπαϊκό παρατηρητήριο τιμών, fuel-prices-europe.info, στις αρχές της εβδομάδας ένα λίτρο αμόλυβδης βενζίνης 95 οκτανίων κόστιζε στην Ελλάδα 1,398 ευρώ. Ηταν δηλαδή η 12η ακριβότερη χώρα μεταξύ των 56 συνολικά ευρωπαϊκών και άλλων χωρών που παρακολουθεί ο εν λόγω οργανισμός. Παράλληλα, στην Ισπανία η ίδια βενζίνη κόστιζε 1,179 ευρώ, στη Γερμανία 1,349 ευρώ, στη Γαλλία 1,307 ευρώ και στην Αυστρία μόλις 1,059 ευρώ. Εδώ η φορολογική αντιμετώπιση των καυσίμων σε κάθε χώρα εμφανώς επηρεάζει τα επίπεδα τιμών. Για σύγκριση αρκεί να αναφερθεί πως στις ΗΠΑ ένα λίτρο αμόλυβδης κοστίζει 0,518 ευρώ, στη Ρωσία 0,537 και στη Σαουδική Αραβία 0,113 ευρώ…

Ενδιαφέρον ίσως έχει και ο λεγόμενος δείκτης The Big Mac index που συγκρότησε το 1986 το περιοδικό The Economist και ο οποίος παρακολουθεί τις τιμές του συγκεκριμένου προϊόντος σταθμισμένες σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP). H Ελλάδα βρίσκεται στα 3,05 ευρώ έναντι ευρωπαϊκού μέσου όρου 3,7 ευρώ, έναντι 3,00 ευρώ στην Πορτογαλία και 2,95 ευρώ στην Εσθονία.

Τα πράγματα όμως αποκτούν ακόμα πιο δυσοίωνη χροιά για το επίπεδο διαβίωσης στην Ελλάδα εάν συνυπολογιστούν και άλλες παράμετροι όπως η ένταση εργασίας και η απόδοσή της. Ενας εργαζόμενος στην Αθήνα αμείβεται με λιγότερο από ένα τρίτο όσων θα κέρδιζε εάν εργαζόταν στη Νέα Υόρκη. Ομως το κόστος διαβίωσης στην Ελλάδα ισούται με τα δύο τρίτα αυτού της αμερικανικής μητρόπολης. Εργάζεται δε ετησίως για να κερδίσει αυτά τα εισοδήματα περισσότερο απ’ ό,τι ένας Γερμανός που ζει στη Φρανκφούρτη, και λαμβάνει πέντε εργάσιμες μέρες τον χρόνο λιγότερη άδεια απ’ ό,τι εάν εργαζόταν στη γερμανική τραπεζική πρωτεύουσα.


Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2015

Αλλάζουν χέρια οι ελληνικές τράπεζες...



ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ 
ΨΗΦΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ Η ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ 

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου 


16 δισ. ευρώ θα χρειαστούν οι ελληνικές τράπεζες, σύμφωνα με τον Έλληνα ΥΠΟΙΚ Ε. Τσακαλώτο, για να ανακεφαλαιοποιηθούν. Το ερώτημα είναι σε ποιον θα ανήκουν μετά την ανακεφαλαιοποίηση καθώς αναμένεται να ενταχθούν στο νέο Υπερταμείο. 
Σε αυτό θα μεταφερθούν και όλα τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας & θα είναι η εγγύηση για την νέα δανειοδότηση της χώρας στα πλαίσια του νέου επαχθέστερου Μνημονίου. 

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015

Το τέλος του capital control...

Λοθκα Κατσέλη
 

Λ.Κατσέλη:
Έρχεται το τέλος των capital control



"Η πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας Λούκα Κατσέλη, μιλώντας στη συνεδρίαση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθήνας, σημείωσε πως το τέλος του ελέγχου κεφαλαίων δεν αργεί, καθώς μέχρι το τέλος του έτους, το αργότερο μέχρι τις αρχές του 2016, θα έχουν αρθεί οι κεφαλαιακοί περιορισμοί.
Στην ομιλία της η Λ. Κατσέλη αναφέρθηκε στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τον πτωχευτικό κώδικα και άλλα θέματα της αρμοδιότητά της.
Σύμφωνα με τη Λ. Κατσέλη, μέχρι το τέλος του έτους και το αργότερο στις αρχές του 2016, θα αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και έως τότε θα έχει ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με στόχο τη ρευστότητα στην αγορά και την ανάπτυξη της χώρας.
Αναφερόμενη συγκεκριμένα στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, σημείωσε ότι την επόμενη εβδομάδα θα ανακοινωθούν τα πρώτα νούμερα για τις κεφαλαιακές ανάγκες, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν θα υπάρξει κούρεμα καταθέσεων ανεξαρτήτως ποσού.

Αναφορικά με τη διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης, σημείωσε ότι αυτή την εβδομάδα ολοκληρώνεται η δεύτερη φάση (εκπόνηση βασικού σεναρίου για το ποιες θα είναι οι κεφαλαιακές ανάγκες βάσει εκτιμήσεων σε βάθος τριετίας) και η τρίτη φάση που αφορά στην εκτίμηση των κεφαλαιακών αναγκών κάτω από ακραίες συνθήκες, θα ξεκινήσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οπότε η συνολική εικόνα θα είναι γνωστή τέλος Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου."
Πηγή:toxrima

Μόνο που χάθηκε το σημαντικότερο όπλο σας Κα Κατσέλη... η εμπιστοσύνη μας!

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2015

Το φορολογικό περιβάλλον απωθεί τις επενδύσεις

photo αρχείου

Γράφει ο Γιώργος Α. Κορομηλάς, 
Πρόεδρος Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά το τελευταίο δωδεκάμηνο παρατηρείται ένα διαρκώς αυξανόμενο «κύμα φυγής» επιχειρήσεων από τη χώρα μας. Ο λόγος; Η αλλοπρόσαλλη φορολογική πολιτική. Το αποτέλεσμα; Αύξηση της ανεργίας, διότι πολλοί εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις αυτές θα βρεθούν στον δρόμο, και φυσικά δραματική μείωση των δημοσίων εσόδων από ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος αντί για την προσδοκώμενη αύξηση αυτών. Όσο δε για την προσέλκυση επενδύσεων στη χώρα μας, καλύτερα να μη συζητάμε.
Πώς είναι δυνατόν κάποιος στη χώρα μας να επενδύσει κεφάλαια, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και να συμβάλει, μέσω αυτής της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, στην αύξηση του ΑΕΠ και στην ταχύτερη έξοδο από την ύφεση όταν διαπιστώνει ότι, με πρόσχημα πάντα τις αυξημένες δημοσιονομικές ανάγκες, αυξάνεται ο συντελεστής φορολογίας των νομικών προσώπων από 26% στο 29% δημιουργώντας συνολική φορολογική επιβάρυνση, εφόσον διανεμηθούν τα κέρδη, ύψους 36,1%, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη το τέλος επιτηδεύματος και την πιθανή επιβολή κάποιας ακόμα «έκτακτης» εισφοράς; Ποιος θέλει να επενδύσει σε μια χώρα όπου ο συντελεστής προκαταβολής φόρου εισοδήματος ανεβαίνει από 80% σε 100% και μάλιστα αναδρομικά για τα κέρδη του 2014 για Α.Ε., ΕΠΕ, ΙΚΕ και από 55% σε 75% και 100% για τα έτη 2015 και 2016 σε φυσικά πρόσωπα και Ο.Ε. και Ε.Ε; Ποιος θέλει να επενδύσει σε μια χώρα που μέσα σε 25 μήνες έχει τροποποιήσει 14 φορές των κώδικα φορολογίας εισοδήματος, πάντα προς το δυσμενέστερο για το επιχειρείν; Μα φυσικά κανένας.
Σε ένα περιβάλλον έντονου φορολογικού ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά από κράτη-μέλη στα βόρεια και στα νότια σύνορα της χώρας μας όπου οι φορολογικοί συντελεστές είναι πολύ χαμηλοί και σε ένα επίσης ανταγωνιστικό φορολογικό περιβάλλον σε «υποψήφιο» για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση κράτος στα ανατολικά σύνορα της χώρας, οι κυβερνώντες δεν μπορούν με την υψηλή φορολογία της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της γενικότερης αστάθειας του φορολογικού περιβάλλοντος της χώρας να «απωθούν» τους επενδυτές «δείχνοντας» βορρά, νότο και ανατολή. Η χώρα μας έχει ανάγκη, θα έλεγα ιδιαίτερη ανάγκη, για επενδύσεις τόσο από Έλληνες όσο και από αλλοδαπούς επενδυτές.
Γνωρίζοντας ότι ο μοναδικός δρόμος εξόδου από την ύφεση είναι η διατήρηση των υφιστάμενων και η προσέλκυση πολλών νέων επενδύσεων στη χώρα, πρέπει επιτέλους να δημιουργηθούν οι φορολογικές συνθήκες εκείνες που θα καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστική την ανάληψη επιχειρηματικής δράσης. Το φορολογικό σύστημα για να καταστεί εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής πρέπει να είναι σταθερό και να δίνει κίνητρα και όχι αντικίνητρα στο επιχειρείν διότι η ανάπτυξη της οικονομίας απαιτεί υλοποίηση επιχειρηματικών επενδυτικών σχεδίων, τα επιχειρηματικά επενδυτικά σχέδια απαιτούν επενδυτές, οι επενδυτές απαιτούν σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα.
Πολλές μελέτες διεθνώς έχουν αναδείξει το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει το φορολογικό σύστημα στη προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων διότι οι μεταβολές του επηρεάζουν τα μακροοικονομικά μεγέθη της οικονομίας, άρα ουσιαστικά καθορίζουν σε ένα μεγάλο βαθμό την οικονομική ανάπτυξη για το μέλλον. Οι μέχρι τώρα μεταβολές έχουν επηρεάσει αρνητικά την οικονομία λόγω μείωσης των επενδύσεων, κλεισίματος πολλών ειδικά μικρομεσαίων επιχειρήσεων, φυγής μεγάλου αριθμού σε χώρες με πιο ελκυστικό φορολογικό περιβάλλον και αύξηση της παραοικονομίας σε βάρος της πραγματικής οικονομίας, συνεπώς απαιτούνται άμεσες διορθωτικές κινήσεις πριν να είναι αργά.

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015

Το ΚΚΕ για το νέο μνημόνιο (13/7/2015)



Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τη νέα συμφωνία - μνημόνιο 

Δημοσίευση: Δευ, 13/07/2015 - 18:34 
Τελευταία Ενημέρωση: Δευ, 13/07/2015 - 19:09 


1. Το ΚΚΕ καλεί τους εργατοϋπαλλήλους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τους συνταξιούχους, τους άνεργους και τους νέους, να πουν το πραγματικό, ανυποχώρητο, μεγάλο «ΟΧΙ» στη συμφωνία - μνημόνιο, που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ και ν' αντιπαλέψουν στο δρόμο και τους χώρους δουλειάς τα μέτρα - φωτιά που περιέχει, τα οποία έρχονται να προστεθούν στα βάρβαρα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων. Να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους για να μην οδηγηθεί ο λαός στην ολοκληρωτική χρεοκοπία. Να δυναμώσουν το εργατικό κίνημα, τη λαϊκή συμμαχία, έτσι ώστε ν' ανοίξει ο δρόμος για να μπορέσει ο λαός ν' απαλλαγεί οριστικά και τελεσίδικα από την εξουσία του κεφαλαίου και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις που τον οδηγούν όλο και σε μεγαλύτερη βαρβαρότητα.

Να μη χαθεί ούτε μια μέρα, ούτε μια ώρα. Τώρα, χωρίς καμιά αναμονή, πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή δράση, μέσα στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα νοσοκομεία, στις υπηρεσίες, στις γειτονιές, μέσα από τα συνδικάτα, τις Επιτροπές Αγώνα, τις λαϊκές επιτροπές, κοινωνικής αλληλεγγύης και βοήθειας. Η συμφωνία οδηγεί σε νέα μεγάλη μείωση του λαϊκού εισοδήματος και τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Νομιμοποιεί και δίνει πράσινο φως στις απολύσεις, την επέκταση της απλήρωτης εργασίας, τις αναγκαστικές άδειες και τ' άλλα αντεργατικά μέτρα, που παίρνει το τελευταίο διάστημα η μεγαλοεργοδοσία, αξιοποιώντας τους περιορισμούς στις τραπεζικές συναλλαγές.

Να μην περάσει ο εφησυχασμός, ο εκφοβισμός, η μοιρολατρία, το απατηλό κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» και κάλπικης ελπίδας που καλλιεργεί η κυβέρνηση, τ' άλλα αστικά κόμματα, τα ΜΜΕ, διάφορα άλλα κέντρα του κατεστημένου, καθώς και τα ευρωενωσιακά όργανα, που από κοινού καλούν το λαό ν' αποδεχτεί και το μνημόνιο Τσίπρα και να αισθάνεται κι ανακουφισμένος, επειδή δήθεν αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

2. Το νέο μνημόνιο Τσίπρα αποτελεί ένα πακέτο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, που έρχεται να πολλαπλασιάσει τα ήδη αβάσταχτα βάρη των προηγούμενων μνημονίων και εφαρμοστικών νόμων, που ψήφισαν οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Έχει ήδη τη σφραγίδα της ΝΔ, του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και του ΠΑΣΟΚ, γιατί με το κοινό ανακοινωθέν που υπέγραψαν και με την ψήφο τους στη Βουλή έδωσαν εντολή και εν λευκώ εξουσιοδότηση στην κυβέρνηση να διαμορφώσει τα νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, που συνοδεύουν τη συμφωνία. Αποκαλυπτική είναι και η στάση μεγάλου μέρους των ιδιωτικών ΜΜΕ, που ενώ κατηγορούσαν το ΣΥΡΙΖΑ ότι με το δημοψήφισμα ήθελε δήθεν να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη, τώρα χειροκροτούν τις επιλογές του, τον επαινούν, γιατί «επέστρεψε» στο ρεαλισμό.

Σήμερα, τα κόμματα του ΟΧΙ (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) με τα κόμματα του ΝΑΙ (ΝΔ - ΠΟΤΑΜΙ - ΠΑΣΟΚ) καλούν από κοινού το λαό να πει ΝΑΙ σε ένα νέο μνημόνιο, που φορτώνει στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα νέα βάρη και μάλιστα με αντιλαϊκά μέτρα, σαν αυτά που απέρριψε ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, με την ψήφο του στο δημοψήφισμα.

Η κυβέρνηση ουσιαστικά φορτώνει στο λαό το νέο δάνειο ύψους 86 δισ. και τα μέτρα - φωτιά που το συνοδεύουν, όπως η παραπέρα μείωση του λαϊκού εισοδήματος, η φοροκαταιγίδα, η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, η μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ στη λαϊκή κατανάλωση και της εισφοράς αλληλεγγύης, η μείωση των συντάξεων, η εφαρμογή νέου δυσμενέστερου ασφαλιστικού, η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα μέτρα της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ κλπ.

Προκειμένου ν' αποδεχτεί ο λαός αυτά τα μέτρα, αντιμετώπισε για άλλη μια φορά, το ίδιο εκβιαστικό δίλημμα, που ζει κατ' επανάληψη τα τελευταία πέντε χρόνια: Νέο πιο σκληρό μνημόνιο ή κρατική χρεοκοπία, μέσω ενός grexit; Επαναλήφθηκε το ίδιο δίλημμα που τέθηκε και στο Μνημόνιο 1 και στο Μνημόνιο 2 και κάθε φορά που ήταν να εκταμιευθεί μια δόση. Κάθε φορά ο λαός πρέπει να επιλέγει το «μικρότερο» κακό, που τελικά οδηγεί στο μεγαλύτερο κακό. Την ίδια τακτική και ρητορική χρησιμοποιεί σήμερα και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

3. Η κυβέρνηση προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα, καθώς «έντυσε» από την πρώτη στιγμή το συμβιβασμό της με αριστερά συνθήματα και τη μάσκα της αξιοπρέπειας. Επιστράτευσε ενάντια στο λαό τα ψεύτικα διλήμματα, σε μια περίοδο που η αμφισβήτηση συνολικά στην ΕΕ έπρεπε να αποκτήσει ριζοσπαστικό περιεχόμενο και να οδηγήσει στην απόρριψη του ίδιου του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που πάει χέρι-χέρι με τη συμμετοχή της χώρας σε διακρατικές ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, πάντα στη βάση ανισότιμων σχέσεων μεταξύ κρατών. Διοργάνωσε δημοψήφισμα με ένα κάλπικο ερώτημα και στη συνέχεια μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι» σ' ένα ακόμη πιο βάρβαρο μνημόνιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύτηκε συνειδητά τον λαϊκό πόθο για κατάργηση των συνεπειών των 2 μνημονίων, που ισοδυναμούσε τουλάχιστον με ανάκτηση απωλειών για τα λαϊκά στρώματα. Εμπορεύτηκε τα οράματα και τα όνειρα αριστερών και ριζοσπαστών που ποθούσαν μια «αριστερή», «φιλολαϊκή» κυβέρνηση. Αξιοποίησε την αναπόφευκτη πολιτική απαξίωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ώστε ν' αναλάβει την διακυβέρνηση. Σήμερα με το νέο μνημόνιο προσφέρει «άφεση αμαρτιών» στα μνημόνια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Χρησιμοποίησε τη λαϊκή δημαγωγία, αλλά και τη δημόσια δέσμευση στο μεγάλο κεφάλαιο ότι θα στηρίξει την ανάκαμψη της κερδοφορίας του και θα μπορέσει να περιορίσει την ανασυγκρότηση και ανάκαμψη του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Απέσπασε την ανοχή έως και στήριξη του βασικού πυρήνα της αστικής τάξης στην Ελλάδα, αλλά και εξωελλαδικών ιμπεριαλιστικών κέντρων, όπως των ΗΠΑ. Οι συμμαχίες με τις ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία, για τις οποίες υπερηφανεύεται η κυβέρνηση, κάθε άλλο παρά «ασπίδα» αποτελούν για τα λαϊκά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για «βαρίδια» που τραβούν την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στις επικίνδυνες κι οξυμμένες αντιπαραθέσεις των ιμπεριαλιστών.

Το ΚΚΕ από την αρχή υποστήριξε και τεκμηρίωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε ούτε μπορούσε να προετοιμάσει το λαό για αναμέτρηση με τα μνημόνια και τα μονοπώλια, ελληνικά και ευρωπαϊκά, γιατί ακριβώς δεν είχε κανένα προσανατολισμό για αντίσταση και σύγκρουση. Αντίθετα, έκανε ό,τι μπορούσε για να κρατά το λαό σε παθητικότητα και εν αναμονή της «ψήφου διαμαρτυρίας» των εκλογών. Παραπλάνησε το λαό ότι μπορούσε να ανοίξει δρόμο φιλολαϊκών αλλαγών, μέσα στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.

Ειδικό ρόλο στη χειραγώγηση του κινήματος, στην εξαπάτηση αριστερού και ριζοσπαστικού κόσμου, έπαιξε η αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ και όλοι όσοι σήμερα προσπαθούν πίσω από το «παρών» ή την «αποχή» τους, να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους, να διασωθούν πολιτικά και να παίξουν ένα νέο ρόλο ανάσχεσης του ριζοσπαστισμού και ενσωμάτωσης του λαού, στο πλαίσιο του συστήματος, προετοιμάζοντας ένα νέο πολιτικό ανάχωμα, ρόλο που έπαιζε πριν ο παλιός «Συνασπισμός».

4. Ειδικά σήμερα, δεν πρέπει να ξεχαστούν ορισμένα πολύτιμα για το λαό συμπεράσματα:

- Η «σκληρή» διαπραγμάτευση από την πρώτη στιγμή ήταν ναρκοθετημένη για τα λαϊκά συμφέροντα, αφού υπηρετούσε το στόχο του κεφαλαίου για ανάκαμψη της κερδοφορίας του. Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη παραμένει στρατηγική επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου και γίνεται με όρους ανισοτιμίας, που υπάρχουν αντικειμενικά σε τέτοιες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Στο πλαίσιο αυτών των συμμαχιών το ελληνικό κράτος είναι υποχρεωμένο να συμβιβάζεται με πιο ισχυρά κέντρα, όπως η Γερμανία, φορτώνοντας τις επιπτώσεις αυτής της ανισοτιμίας στις πλάτες των εργαζομένων.

- Οι εξελίξεις αποτελούν την πιο παταγώδη έκφραση αποτυχίας της λεγόμενης «ανανεωτικής» ή «κυβερνώσας αριστεράς», της θεωρίας ότι η ΕΕ μπορεί να αλλάξει το μονοπωλιακό και αντιλαϊκό χαρακτήρα της. Ανέδειξαν το ναυάγιο της λεγόμενης «αντιμνημονιακής» γραμμής που πρόβαλλε τον αστικό σοσιαλδημοκρατικό στόχο της παραγωγικής ανασυγκρότησης, χωρίς ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας, της εξουσίας.

- Επιβεβαιώνεται η γραμμή πάλης του ΚΚΕ και η σθεναρή και συνεπής στάση του, που απέρριπτε τη συμμετοχή σε τέτοιες «αριστερές κυβερνήσεις», που είναι στην πραγματικότητα κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης.

- Συνολικά, μετά τις τελευταίες εξελίξεις επιταχύνονται οι διαδικασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, είτε με ανασχηματισμό και πιθανή διεύρυνση της κυβέρνησης είτε με διενέργεια εκλογών και δημιουργία νέων κομμάτων και αναχωμάτων. Σε κάθε περίπτωση σταθερός στόχος του συστήματος αποτελεί η επίθεση στο ΚΚΕ, έτσι ώστε να μη συναντηθεί η λαϊκή αγανάκτηση με την αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης. Απέναντι στο λαό ορθώνεται μια νέα αντιλαϊκή συμμαχία των «προθύμων», προκειμένου να εμποδίσει κάθε πνεύμα αντίστασης και χειραφέτησης. Σήμερα, προβάλλει απειλητικά η ένταση της κρατικής και εργοδοτικής καταστολής, η αύξηση του αυταρχισμού, προκειμένου να προληφθεί η οργάνωση του εργατικού κινήματος και των συμμάχων του, η ανάπτυξη της ταξικής πάλης.

5. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά τέθηκε τόσο έντονα και άμεσα το ενδεχόμενο αποχώρησης μιας χώρας από την Ευρωζώνη οφείλεται στην όξυνση των εσωτερικών αντιθέσεων και της ανισομετρίας των οικονομιών της Ευρωζώνης, στους ανταγωνισμούς με τα παλιότερα και νέα ιμπεριαλιστικά κέντρα, που αναδείχτηκαν μετά τις ανατροπές στις χώρες του σοσιαλισμού. Αυτά τα προβλήματα οξύνθηκαν στις συνθήκες της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και όχι μόνο. Ενισχύθηκαν οι αποσχιστικές τάσεις, που υποστηρίζονται από αστικές πολιτικές δυνάμεις, που θέλουν μια Ευρωζώνη μεταξύ πιο ισχυρών οικονομικά χωρών. Πρόκειται για ισχυρή τάση στη Γερμανία, που υποδαυλίζεται από τις κυρίαρχες δυνάμεις στο ΔΝΤ, για τους δικούς τους λόγους, τα δικά τους συμφέροντα, οξύνοντας τις αντιθέσεις μέσα στην Ευρωζώνη. Στο ζήτημα της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, εκφράστηκαν ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις μέσα στην Ευρωζώνη, κυρίως μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας, αλλά και αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Οι ΗΠΑ παρενέβησαν, θέλοντας να περιορίσουν την ηγεμονία της Γερμανίας στην Ευρώπη, χωρίς προς το παρόν να επιθυμούν διάλυση της Ευρωζώνης.

Οι αντιθέσεις και οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη, συνολικά στην ΕΕ, δεν ανακόπτονται με το σημερινό προσωρινό συμβιβασμό και την επικύρωση της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Ευρωζώνης-ΔΝΤ. Παραμένει ισχυρή η τάση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός grexit, για αναδόμηση της Ευρωζώνης, με εμβάθυνση των μηχανισμών ενιαίας οικονομικής πολιτικής, αλλά και πιο αυστηρούς κανόνες και ελεγκτικούς μηχανισμούς, ως προς το θετικό ισοζύγιο κρατικών εσόδων - δαπανών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι η Γαλλία και η Ιταλία, που αντιτάχθηκαν στην επιλογή της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι χώρες που έχουν υψηλά ελλείμματα και χρέη και επιδιώκουν χαλάρωση των αυστηρών κανόνων.

Απόρροια αυτών των αντιθέσεων είναι και η αντιπαράθεση στο ζήτημα του χρέους. Η κυβέρνηση, συμβαδίζοντας με το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ, αναγόρευσε σε υπέρτατο στόχο για το λαό τη ρύθμιση του χρέους, πάση θυσία και με τίμημα τα λαϊκά συμφέροντα. Την ίδια στιγμή, ζητάει νέο δάνειο 86 δισ. που θα αυξήσει το χρέος. Θέλει ο λαός ν' αποδεχτεί τα αντιλαϊκά μέτρα στο όνομα μιας νέας διαχείρισης του χρέους, που όποτε έγινε στο παρελθόν συνοδεύτηκε με τσάκισμα εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Από τη χρηματοδότηση με τη μορφή νέου δάνειου - χρέους ή την επιμήκυνσή του, το κεφάλαιο θα είναι το μόνο ωφελημένο.

6. Για να δοθεί οριστική λύση υπέρ του λαού απαιτείται πραγματική ρήξη, που καμία σχέση δεν έχει με τη ρήξη-καρικατούρα, που επικαλούνται ορισμένες δυνάμεις εκτός και εντός ΣΥΡΙΖΑ, όταν προβάλλουν ως διέξοδο την καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής. Η επιλογή εξόδου από το ευρώ και η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος, εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, είναι η αντιλαϊκή επιλογή που στήριξαν σημαντικά τμήματα της αστικής τάξης στη Γερμανία, με βάση το «Σχέδιο Σόιμπλε», καθώς και σε άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, όπως επίσης κι άλλες αντιδραστικές δυνάμεις . Μ' αυτή την επιλογή φλερτάρουν σήμερα και τμήματα του κεφαλαίου στη χώρα μας, προσδοκώντας άμεσα μεγαλύτερα κέρδη.

Κοροϊδεύουν συνειδητά όσοι ισχυρίζονται ότι η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, μ' ένα πιο υποτιμημένο νόμισμα, θα δώσει ώθηση στην ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη, με θετικές για το λαό συνέπειες. Η όποια καπιταλιστική ανάπτυξη επιτευχθεί σε μια πορεία, δε θα συνοδευτεί από ανάκαμψη μισθών, συντάξεων, δικαιωμάτων, γι' αυτό δεν θα ωφελήσει το λαό. Θα οδηγήσει σε νέες θυσίες του λαού, στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων.

Η καπιταλιστική Ελλάδα με εθνικό νόμισμα δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού. Όσες πολιτικές δυνάμεις προβάλλουν ένα τέτοιο στόχο ως λύση ή ως ενδιάμεσο στόχο ριζικών αλλαγών (αριστερή πλατφόρμα ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ) παίζουν αντικειμενικά το παιχνίδι τμημάτων του κεφαλαίου.

Αυτή η επιλογή δεν οδηγεί σ' επιστροφή στα σχετικά καλύτερα επίπεδα διαβίωσης των δεκαετιών του '80 και του '90, όπως διατυμπανίζεται από ορισμένους. Οι νόμοι της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ο αδυσώπητος μονοπωλιακός ανταγωνισμός, θα «βασιλεύουν», οι δεσμεύσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ θα σφίγγουν τη μέγγενη. Οι βάρβαροι νόμοι του δανεισμού ισχύουν σε όλες τις αγορές του χρήματος, τις επενδυτικές τράπεζες και τα ταμεία των σημερινών ή άλλων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών (τύπου BRICS). Άλλωστε, οι αντιλαϊκές πολιτικές εφαρμόζονται και στις χώρες του ευρώ και στις καπιταλιστικές χώρες των εθνικών νομισμάτων, τις ισχυρότερες, όπως η Κίνα, η Βρετανία, η Ρωσία ή τις πιο αδύναμες, όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

Οι κορώνες δήθεν αξιοπρέπειας για τη «φτωχή πλην, όμως, περήφανη Ελλάδα, που αντιστέκεται στους ισχυρούς» είναι στάχτη στα μάτια του λαού και επιδιώκουν να τον καθυποτάξουν στη βαρβαρότητα. Ο λαός δε μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος, όταν του κλέβουν τον πλούτο που παράγει και τον χρεοκοπούν, για να ξελασπώσει το καπιταλιστικό σύστημα από την κρίση, είτε εντός είτε εκτός ευρώ.

Είναι άλλο πράγμα ο λαός να επιλέξει ο ίδιος την έξοδο από την ΕΕ, με τη θέληση και τη δράση του, παίρνοντας ταυτόχρονα τα κλειδιά της οικονομίας και την εξουσία στα χέρια του κι είναι άλλο, τελείως διαφορετικό, πράγμα να βρεθεί μια χώρα έξω από την Ευρωζώνη, ως αποτέλεσμα αντιθέσεων και ανταγωνισμών των καπιταλιστών. Το πρώτο αποτελεί εναλλακτική λύση προς όφελος του λαού και αξίζει κάθε θυσία, το δεύτερο οδηγεί στη λαϊκή χρεοκοπία από άλλο δρόμο.

7. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ -κοινωνική ιδιοκτησία, αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική λαϊκή εξουσία- αφορά τους μισθωτούς και τα λαϊκά στρώματα, τους νέους και τις γυναίκες της εργατικής λαϊκής οικογένειας, τους συνταξιούχους, γιατί αυτοί ήταν και είναι οι πραγματικές κινητήριες δυνάμεις της κοινωνίας. Από τη δουλειά τους μπορεί να εξασφαλιστεί η κοινωνική ευημερία, χωρίς ανεργία, πείνα, εξαθλίωση, χωρίς εκμετάλλευση. Αρκεί να γίνουν πρωταγωνιστές των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, να δράσουν για τα δικά τους συμφέροντα, για τη ζωή τους, με το ΚΚΕ ενάντια στην εξουσία των εκμεταλλευτών τους.

Τίποτε δεν χαρίστηκε από τους εκμεταλλευτές και το κράτος τους. Η εργατική λαϊκή εξουσία δεν χαρίζεται από το αστικό πολιτικό σύστημα, από κανένα «αριστερό» κόμμα, κατακτιέται. Προϋπόθεση για μια πορεία πραγματικής αλλαγής συσχετισμού προς όφελος της εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας είναι η συσπείρωση με το ΚΚΕ, η ισχυροποίησή του παντού και πάνω από όλα στους χώρους δουλειάς και τις λαϊκές γειτονιές.

Η ολόπλευρη ενίσχυση του ΚΚΕ κι η συμπόρευση μαζί του είναι προαπαιτούμενο για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και τη συγκρότηση μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας, που θα αγωνίζεται για κάθε λαϊκό πρόβλημα, θα διεκδικεί άμεσα μέτρα ανακούφισης, ανάκτηση απωλειών, με σταθερή «πυξίδα» την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.

Η συγκρότηση και ισχυροποίησή της μπορεί από σήμερα να βοηθήσει στο να αλλάζει ο αρνητικός συσχετισμός δυνάμεων, να δυναμώνει η οργάνωση, η μαχητικότητα, το αγωνιστικό πνεύμα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, κόντρα στη μοιρολατρία και την υποταγή του λαού, στους παλιούς και νέους διαχειριστές της βαρβαρότητας του καπιταλισμού.

Η ΚΕ του ΚΚΕ 13 Ιούλη 2015

Τρίτη 7 Ιουλίου 2015

Αποφάσεις συμβουλίου πολιτικών αρχηγών (6/7/2015)


Νέο μνημόνιο με νέα επώδυνα μέτρα για το λαό με υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, Ποταμιού και ΠΑΣΟΚ
Δημοσίευση: Δευ, 06/07/2015 - 18:44
Από 902



Την εξουσιοδότηση να διαπραγματευτεί το 3ο μνημόνιο με τα νέα επωδυνα για το λαό μέτρα έλαβε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από τα κόμματα -πλην του ΚΚΕ- στη συνεδρίαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών.

Την ευθύνη για τη διαπραγμάτευση του μνημονίου την έχει ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί, εκτός του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ερμήνευσαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σαν εντολή για άμεση συμφωνία-μνημόνιο και δεσμεύτηκαν να στηρίξουν στη Βουλή τη συμφωνία, αν αυτή επιτευχθεί. Αυτό προκύπτει και από την ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας (δείτε παρακάτω).

Μετά την ολοκλήρωση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στη δήλωση τόνισε ότι  


το ΚΚΕ διαφώνησε συνολικά με το κοινό ανακοινωθέν, που συμφώνησαν οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί, τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα και πρόσθεσε ότι δεν έχει εξουσιοδοτήσει κανένας κανέναν να πάει να υπογράψει νέα μνημόνια, νέα επώδυνα μέτρα για το λαό μας. Και θα είναι σκληρά τα μέτρα αυτά.

Οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί στις δηλώσεις τάχθηκαν υπέρ μιας άμεσης συμφωνίας με

Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

Βαρουφάκης & Ελληνικό χάος...

03.07.2015 Author: F. William Engdahl

What Stinks about Varoufakis and the Whole Greek Mess?


1133Something stinks very bad about Greek Finance Minister Yanis Varoufakis and the entire Greek mess that has been playing out since the election victory of the nominally pro-Greek Syriza Party in January. I am coming to the reluctant conclusion that far from being the champion of the hapless Greek people, Varoufakis is part of a far larger and very dirty game.
The brilliant psychologist Eric Berne, author of the seminal book Games People Play, would likely call the game of Varoufakis and the Troika, “Rapo,” as in the rape of the Greek people and, ultimately of all the EU, Germany included. How do I come to this surprising conclusion?
When the left-right coalition was elected by a Greek population desperate for change from the several years of austerity, pension cuts, health and education cuts demanded by the IMF in order to insure that Greek creditors be repaid their pound of flesh in terms of state debt, I was among many who held out hope that finally a government that stood for the interests of her people was in office in Athens.
What we have witnessed since is what can only be called a clown show, one in which the laugh is on the Greek people and EU citizens as a whole. The ones laughing, as often is so, are the mega banks and Troika–ECB, IMF and EU. Behind the Troika, almost invisible, are the Greek oligarchs who have robbed the state coffers of hundreds of billions over the years, tucking it away in numbered Swiss and Lichtenstein secret bank accounts, avoiding paying a single penny tax to support their nation. And it is looking more and more as though the “leftist” economist, Varoufakis’s role is that of a Trojan Horse for the destruction of the entire Eurozone by the bankers and those Greek oligarchs. Next after Greece Italy looks poised to become victim, and that will put the entire Euro in a crisis that is today unimaginable.
Suspicious friends
A man is known by the company he keeps, so goes the adage. By this measure Yanis Varoufakis keeps very bad company for a finance minister who claims to be defending the living standards of his people. Before becoming Greek Finance Minister in the January coalition government of Alexis Tsipras, Varoufakis spent time in the United States working for the Bellevue Washington video game company, Valve Corporation, whose founders came from Bill Gates’ Microsoft. In the late 1980’s he studied economics and game theory in the UK at University of Essex and East Anglia and taught at Cambridge. Then he spent the next eleven years in Australia teaching and even taking Australian citizenship.
As an Australian citizen Varoufakis returned in 2000 to teach at the University of Athens. Then from January 2013 until his appointment as Finance Minister of Greece, Varoufakis taught at the University of Texas where he became close with James K. Galbraith, son of deceased Harvard economist, John Kenneth Galbraith, also with the Washington establishment think-tank,Brookings Institution. In short Varoufakis is an Australian citizen who has spent most of the past three decades in Britain, USA and Australia and little of that in his native Greece.
That of course per se does not disqualify him at all from being an honest and effective finance minister of his native Greece. But to date he has done more to increase the misery of the Greek people in six short months than almost anyone else, even Wolfgang Schäuble or the IMF’s Christine Lagarde.
He pretends to be against austerity but his record shows the opposite. Varoufakis was the adviser to Prime Minister George Papandreou and PASOK when Papandreou made the disastrous draconian austerity deal with the EU on behalf of Greece so that French and German banks could be bailed out. Varoufakis also has at various times heaped praise on Mario Draghi and the ECB, suggesting solutions for how to keep Greece in the EU, a track that pre-programs Greece for self-destruction under the current Troika regime of austerity.
In Varoufakis’ book on the EU financial crisis titled “A Modest Proposal,” he invited former French Prime Minister Michael Rocard to write the forward. Rocard has called for the EU to appoint a European “strongman”–read dictator–and Rocard’s choice is European Parliament president Martin Schulz, the very same man who warned the new SYRIZA government to abide by the austerity agreements concluded by the past PASOK and conservative governments. Varoufakis has repeatedly argued that Greece must “grin and bear” the measures imposed on it by the bankers and the German government as a member of the Eurozone. He has insisted that a Greek Euro exit is not going to take place.
With official Greek unemployment over 30% of the workforce and economic losses because of Troika-imposed budget austerity the government’s tax-revenue shortfall in January alone was 23% below its €4.5bn target for the month. The government in Athens has levied crippling taxes on the middle class and made sharp cuts to government salaries, pensions, and health-care coverage. While ordinary citizens suffer under the weight of austerity, now Banks are closed at least until the July 5 referendum on more austerity. Greece is a human catastrophe.
Strange acts
Were Varoufakis the man he pretends to be before his Greek countrymen, he would have set forth a strategy of Greek exit from the Euro and a strategy akin to that of Iceland to declare a debt moratorium, freeze all debt repayments to the Troika–IMF, ECB and EU. Then he would put Greece on a national currency, impose capital controls and seek strong economic ties with Russia, China and the BRICS countries.
Indeed, when Greek Prime Minister Tsipras was in St. Petersburg in mid-June to meet with Russian President Putin, Putin extended a very generous offer of prepayment of $5 billion towards the Greek participation in the Turkish Stream Gazprom pipeline.
That would have given Greece breathing room to service debt repayments to the IMF. Brussels and Washington of course were not at all happy with that. Putin then offered Greece membership in the new BRICS development bank which would allow Greece to borrow to get out of the worst of the crisis without more savage austerity. That of course would bring Greece closer to Russia and also to China, something Washington and Brussels oppose with all their might. But rather than accept, Greece and Varoufakis walked away from a solution that would have avoided catastrophe as it is now unfolding.
At this point it indeed looks as if Varoufakis’ role has been to act as the Western bankers’ Trojan Horse inside the Greek government, to prepare Greece and the Greek people for the slaughter, all the while posing as the tire-less fighter for Greek interests, all without a neck tie, of course.
As the former US Assistant Treasury and critic of the US foreign economic policies of recent years, Paul Craig Roberts recently described it, “Greece’s creditors, the EU and the European Central Bank…are determined to establish the principle that they can over-lend to a country and force the country to pay by selling public assets and cutting pensions and social services of citizens. The creditor banks then profit by financing the privatization of public assets to favored customers.The agenda of the EU and the central bank is to terminate the fiscal independence of EU member states by turning tax and budget policy over to theEU itself.”
Roberts goes on to state that the Greek “sovereign debt crisis” is being used to create a precedent that will apply to every EU member government. The member states will cease to exist as sovereign states. Sovereignty will rest in the EU. The measures that Germany and France are supporting will in the end terminate their own sovereignty. “
How did Greece and the European Union’s Eurozone countries get in such a crisis? The energy that vibrates through all of Europe right now is not of love for fellow human beings, but of hate. There is hate from the Germans against what they are convinced are lazy and tax-cheating ordinary Greeks. They have been fed that image by controlled mainstream media itself in turn controlled by the American oligarchs and their think-tanks. There is hate from the EU Commission and the EU leadership against Greece for creating what they see as the existential crisis of the EU. There is hate from German Chancellor Merkel for ruining her legacy, perhaps.
Above all, there is hate towards the Greek people from their own Greek oligarchs. The Greek oligarchy—shipping magnates, oil refinery owners, telecoms owners, media magnates, billionaires many times over—since the early 1990s, has dominated Greek politics. Greeks call them “diaplekomenoi”–the entangled ones. These elites have preserved their positions through control of the media and through old-fashioned favoritism, buying politicians like Yanis Varoufakis.
The Greek oligarchs, with their untaxed billions hidden in foreign bank accounts, are willing to see their own nation destroyed to hold on to their billions. That’s real hate. Those oligarchs are deeply ashamed of being Greek. That shame likely goes way way back, perhaps some 700 years, to the defeat and subjugation of Greece by the Ottoman Empire beginning in the 1360s. Maybe it’s time to move on from such childish feelings of hate.
F. William Engdahl is strategic risk consultant and lecturer, he holds a degree in politics from Princeton University and is a best-selling author on oil and geopolitics, exclusively for the online magazine “New Eastern Outlook”
First appeared:
http://journal-neo.org/2015/07/03/what-stinks-about-varoufakis-and-the-whole-greek-mess/

Ο Μπογιόπουλος για το δημοψήφισμα (02/07/2015)

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2015

Τελικά ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο δημοψήφισμα;


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Ερώτηση 1η: Μόλις πριν από 5 μήνες δόθηκε μια καθαρή λαϊκή εντολή: Να μπει τέλος στη λιτότητα, να καταργηθούν τα Μνημόνια. Γιατί λοιπόν χρειάζεται δημοψήφισμα η Κυβέρνηση για να εφαρμόσει μια λαϊκή εντολή η οποία της έχει δοθεί ήδη με τις εκλογές και μάλιστα ξεκάθαρα; 
Εκτός εάν το δημοψήφισμα γίνεται για άλλο λόγο. Αλλά για ποιόν;

Ερώτηση 2η: Ο κ. Τσίπρας λέει ότι είναι άλλο πράγμα να έχεις την κυβέρνηση και άλλο πράγμα να έχεις την εξουσία. 

Σωστά. Η κυβέρνηση επίσης καταγγέλλει ότι στο εσωτερικό της χώρας πολιτικοί της αντίπαλοι, μιντιακά συγκροτήματα κ.λπ. δρουν με όρους «πέμπτης φάλαγγας» και σαν «εσωτερική τρόικα».
  • Γιατί λοιπόν η Κυβέρνηση δίνει

Κυριακή 28 Ιουνίου 2015

To ΚΚΕ για τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος


Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ δόθηκε στη δημοσιότητα για τη διοργάνωση του δημοψηφίσματος.

Παρατίθεται η διακήρυξη:

«Εργατοϋπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι, άνεργοι, αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και γυναίκες των λαϊκών οικογενειών,

Το ΚΚΕ καλεί το λαό να αξιοποιήσει το δημοψήφισμα ως ευκαιρία, για να δυναμώσει η αμφισβήτηση στην ΕΕ, να δυναμώσει η πάλη για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα, που έχει μόνο ένα περιεχόμενο: ΡΗΞΗ - ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ, ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Με τη δράση και την επιλογή του να απαντήσει στην κοροϊδία του κάλπικου ερωτήματος που θέτει η κυβέρνηση και να απορρίψει τόσο την πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ όσο και την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Και οι δύο προτάσεις περιέχουν βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, που θα έρθουν να προστεθούν στα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Και οι δύο υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τα καπιταλιστικά κέρδη.

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα μεταφραστεί από την ελληνική κυβέρνηση ως

Σάββατο 27 Ιουνίου 2015

Το "δημοψήφισμα" του ΣΥΡΙΖΑ


Οι πρωτοβουλίες που παίρνει μια κυβέρνηση με στόχο την ουσιαστική αλλαγή πλεύσης, σε ό,τι αφορά την κατάσταση μιας χώρας όπως η Ελλάδα, είναι συγκεκριμένες: 
  • την επόμενη των εκλογών, καλεί ειδικούς από χώρες που έχουν καταφέρει να πετύχουν μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους, όπως ο Ισημερινός, και δημιουργεί μια ομάδα για να εξετάσει το δημόσιο χρέος της χώρας. 
  • Το ανακηρύσσει επαχθές και παράνομο, διότι τέτοιο είναι. Αρχίζει τη διαδικασία αναζήτησης ποινικών ευθυνών από όσους ενεπλάκησαν (υπάρχουν τέτοιες ευθύνες), ενώ ταυτόχρονα ξεκινά εκστρατεία για τις πολεμικές αποζημιώσεις, κάτι για το οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε πλήρη κοινοβουλευτική στήριξη, ώστε να έχει και δεύτερο χαρτί απέναντι στον αντίπαλο. 
  • Αναζητά συμμαχίες για το θέμα με χώρες στα ΗΕ και προσπαθεί με όλα τα μέσα να το φέρει εκεί προς συζήτηση.
Την ίδια στιγμή, μια κυβέρνηση που έχει έντιμους και σοβαρούς στόχους βεβαιώνεται για τη διαφάνεια της συνολικής διαδικασίας, ενημερώνει το λαό διαρκώς και τον κάνει ενεργό συμμέτοχο. Προετοιμάζεται επίσης για δεύτερο νόμισμα, διορίζοντας δεύτερη ομάδα για να σχεδιάσει και να προετοιμάσει μια ενδεχόμενη μετάβαση σε αυτό.

Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ;
 

  • Έστειλε στις "διαπραγματεύσεις" έναν καραγκιόζη για να

Δευτέρα 4 Μαΐου 2015

Ραγδαία μείωση στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων


 
Ραγδαία μείωση 
στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων
Του ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΝΙΦΑΒΑ από τη Καθημερινή


Επενδυτική «άπνοια», ακόμη και όταν πρόκειται για επενδύσεις που αφορούν τη λεγόμενη επιχειρηματικότητα ανάγκης, επικρατεί στην ελληνική οικονομία. Η τάση αυτή που ξεκίνησε από το φθινόπωρο του 2014 συνεχίζεται και μάλιστα με εντατικότερους ρυθμούς κατά το πρώτο τρίμηνο του 2015, με συνέπεια οι συστάσεις νέων επιχειρήσεων σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του 2014 να είναι λιγότερες κατά 21,8%.

Σύμφωνα με παράγοντες της επιχειρηματικής κοινότητας, δύο είναι οι λόγοι για τη ραγδαία αυτή υποχώρηση: 
  • πρώτον, η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα και 
  • δεύτερον, η ολοένα και μεγαλύτερη επιδείνωση της ρευστότητας, καθιστούν σχεδόν απαγορευτικές για την ώρα τις επενδύσεις, ειδικά για τις μικρομεσαίες αλλά και τις ατομικές επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων μέχρι τώρα ιδρύονταν, έστω και αν είχαν μικρή διάρκεια ζωής, ελλείψει ύπαρξης άλλης απασχόλησης.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ) μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2015 ιδρύθηκαν 9.801 νέες επιχειρήσεις όλων των νομικών μορφών, έναντι 12.562 το αντίστοιχο τρίμηνο του 2014 και 12.942 το α΄ τρίμηνο του 2013. 

Ακόμη και το 2012, μια χρονιά έντονης πολιτικής και οικονομικής ρευστότητας, οι συστάσεις νέων επιχειρήσεων κατά το α΄ τρίμηνο του 2011 ήταν πολύ περισσότερες από φέτος, καθώς είχαν ανέλθει σε 11.495. Η μείωση μάλιστα των νέων συστάσεων αφορά όλες τις νομικές μορφές επιχειρήσεων, ακόμη και αυτές των Ιδιωτικών Κεφαλαιουχικών Εταιρειών (ΙΚΕ), γνωστών ως εταιρειών του ενός ευρώ (καθώς δεν απαιτείται μετοχικό κεφάλαιο).

Ανησυχητικό είναι το φαινόμενο συνέχισης της μείωσης ίδρυσης ανωνύμων εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης, εταιρείες που κατά κανόνα απασχολούν περισσότερα άτομα. 

Κατά το α΄ τρίμηνο του 2015 ιδρύθηκαν 47,68% και 13,3% λιγότερες ΕΠΕ και Α.Ε. αντιστοίχως σε σύγκριση με το α΄ τρίμηνο του 2014. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το α΄ τρίμηνο του 2012 είχαν ιδρυθεί 252 νέες ανώνυμες εταιρείες, ενώ το α΄ τρίμηνο του 2015 ο αριθμός των νέων Α.Ε. ήταν μόλις 156. Το γεγονός δε ότι έχει αρχίσει να υποχωρεί και ο αριθμός των ΙΚΕ δείχνει ότι μεγάλο μέρος των ΕΠΕ που κλείνουν δεν μετατρέπονται σε ΙΚΕ -όπως συνέβαινε μέχρι πρόσφατα- αλλά διακόπτουν οριστικά τη λειτουργία τους.

Την ίδια ώρα σε αρκετά υψηλά επίπεδα -αν και χαμηλότερα σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα χρόνια- διατηρούνται και τα «λουκέτα». 
Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2015, βάσει των στοιχείων του ΓΕΜΗ, έχουν διακόψει τη λειτουργία τους 5.487 επιχειρήσεις, ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αγοράς, μέχρι τα τέλη Ιουνίου ο αριθμός των «λουκέτων» θα φτάσει τις 8.500. 
Το α΄ τρίμηνο του 2014 οι διαγραφές επιχειρήσεων ανέρχονταν σε 8.604, δηλαδή πολύ περισσότερες από φέτος. 
Ωστόσο η ίδια η αγορά δεν αποδίδει το φαινόμενο αυτό σε βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος, αλλά στο γεγονός ότι η «εκκαθάριση» του επιχειρηματικού χάρτη της χώρας βαίνει προς ολοκλήρωση. 
«Ο,τι ήταν να κλείσει, έκλεισε», είναι η χαρακτηριστική φράση.