Τι (δεν) θυμόμαστε από την κρίση των Ιμίων

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΛΑΚΑ 

milakas@imerodromos.gr

Τον Γενάρη του 1996 (ξημερώνοντας η 31η) οι περισσότεροι από εμάς μάθαμε με δραματικό τρόπο για την ύπαρξη των νησίδων των Ιμίων. Μετά από αυτήν την ημερομηνία πολλά άλλαξαν τα οποία ωστόσο καλύφθηκαν κάτω από το πέπλο που άπλωσε το επίσημο πολιτικό αφήγημα: «η …ισχυρή Ελλάδα απέφυγε την πόλεμο». Απ αυτό το αφήγημα ωστόσο απουσιάζουν κάποιες «λεπτομέρειες» οι οποίες περιγράφουν το τίμημα που πλήρωσε η χώρα συνθηκολογώντας χωρίς καν να αντισταθεί έστω για την τιμή των όπλων…

Οι «λεπτομέρειες» σχετικά με την κρίση των Ιμίων που επιμελώς αποκρύβονται από το ελληνικό πολιτικό σύστημα –κατά κύριο λόγο από τα κόμματα εξουσίας- είναι χαρακτηριστικές και αν τις λάβει κανείς υπόψη του μπορεί εύκολα να «δει» την προοπτική ενός επικίνδυνου μέλλοντος. Ας καταγράψουμε, λοιπόν, κάποιες από αυτές τις λεπτομέρειες οι οποίες δεν απασχόλησαν τις πολιτικές δυνάμεις και την ελληνική κοινωνία όσο τουλάχιστον το επέβαλε η σοβαρότητα της κρίσης.

1. Η κρίση των Ιμίων ήταν αναμενόμενη. Είχε προαναγγελθεί σε 5 χρόνια νωρίτερα τον Οκτώβρη του 1991 σε τηλεγράφημα του τότε αμερικανού πρεσβευτή (Σωτήρχος) στην Αθήνα προς το Αμερικανικό ΥΠΕΞ. Σύμφωνα με την «πρόβλεψη» του Σωτήρχου «οι διαφορές Ελλάδας Τουρκίας στο Αιγαίο μπορούν νε πυροδοτήσουν σύγκρουση μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια». (το τηλεγράφημα Σωτήρχου βρίσκεται παρατίθεται στο βιβλίο «η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου» εκδόσεις Ποντίκι)

2. Πάγια θέση των ΗΠΑ ήταν ότι στο Αιγαίο –καθ ότι υπάρχουν συνοριακές διαφορές μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας—πρέπει να ενοποιηθεί ο χώρος κάτω από την επιχειρησιακή ευθύνη του ΝΑΤΟ.

3. Η αμερικανική διαμεσολάβηση στην οποία στράφηκε η κυβέρνηση Σημίτη για να αποφύγει τη σύγκρουση, επέβαλε τη Συμφωνία της Μαδρίτης (Σημίτης- Ντεμιρέλ- Ολμπράιτ) με την οποία επιβεβαιώθηκαν οι τουρκικές απόψεις (γκρίζες ζώνες, νησιά αμφισβητούμενη κυριαρχίας) και οι αμερικανικές επιδιώξεις (ασάφεια συνόρων, καπέλο του ΝΑΤΟ σ ολόκληρη την περιοχή)

4. Έκτοτε ξεκίνησε ο ελληνοτουρκικός διάλογος σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων ο οποίος αν και έχει παγώσει συμπεριλαμβάνει πια το σώμα του το πακέτο των τουρκικών διεκδικήσεων επί των οποίων οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν συζητήσει.

5. Ως αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων η κυβέρνηση Σημίτη (να σημειώσουμε ότι ο Κώστας Σημίτης και ο Θ. Πάγκαλος ένα χρόνο νωρίτερα είχαν καταψηφίσει τον προυπολογισμό των αμυντικών δαπανών ως μη ωφέλιμες και απαραίτητες) ξεκίνησε ένα μυθικό εξοπλιστικό πρόγραμμα. Παρά τις εξωφρενικές δαπάνες το εν λόγω πρόγραμμα δεν έμεινε στην ιστορία ως μια προσπάθεια θωράκισης της χώρας, αλλά ως το μεγαλύτερο φαγοπότι μίζας.

Καθ ότι και σήμερα η κυβέρνηση προβάλλει την εικόνα μιας Ελλάδας πετυχημένης (έξοδος από μνημόνια κλπ) και στρατηγικά συνδεδεμένης με την Ουάσιγκτον καλό θα είναι να πάρουμε υπόψη όλες τις παραπάνω «λεπτομέρειες» καθώς και ότι:

1. Όπως η κρίση των Ιμίων είχε ουσιαστικά προαναγγελθεί χρόνια πριν ξεσπάσει, έτσι έχει προαναγγελθεί και η επόμενη (αναμενόμενη) ελληνοτουρκική αντιπαράθεση. Οι καθημερινές πτήσεις και πλόες τουρκικών αεροσκαφών στις επίμαχες περιοχές συντηρούν στο προσκήνιο τις τουρκικές διεκδικήσεις.

2. Λίγο πριν τις ελληνικές εκλογές τον Μάη του 2012 η τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης δημοσίευσε χάρτες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας (Καστελόριζο) με οικόπεδα τα οποία παραχωρούνται προς έρευνα και εκμετάλλευση στην τουρκική εταιρία πετρελαίου.

3. Αυτήν ακριβώς την περίοδο καθημερινά διατυπώνονται (με εκδόσεις notam) απειλές από την Αγκυρα ότι τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο θα δραστηριοποιηθεί σ αυτά ακριβώς τα οικόπεδα.

Αν απ όλα αυτά προκύπτουν κάποια συμπεράσματα, αυτά είναι:

– Και η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες συνεχίζουν μια αναποτελεσματική πολιτική κατευνασμού της νευρικής Τουρκίας. Μ αυτόν τον τρόπο οι ελληνικές κυβερνήσεις εμφανίζουν το παράδοξο να επιδιώκουν στενές σχέσεις με ένα κράτος που διακηρύττει ότι αμφισβητεί ελληνικά εδάφη.

– Και η σημερινή κυβέρνηση εναποθέτει την προστασία της χώρας στις στενές ελληνοαμερικανικές σχέσεις

– Και η σημερινή κυβέρνηση όπως και οι κυβερνήσεις του παρελθόντος απλώς εύχεται να μη σκάσει μια ελληνοτουρκική αντιπαράθεση στην… βάρδια της.

Πηγή: topontiki.gr

μέσω imerodromos.gr

Πανεπιστημιακό άσυλο

Αναρωτιέμαι...

·      Τελικά, κατά πόσο στο σύνολό της η χώρα είναι υπόδειγμα ευνομίας, έτσι ώστε να γίνετε ντόρος ως προς το πανεπιστημιακό άσυλο;

·      Η ανομία ως πρόσχημα με τα ναρκωτικά μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια να δημιουργούν εντυπώσεις ότι το πανεπιστημιακό άσυλο είναι τελικά προπαγάνδα;

·      Υπήρξε ποτέ ουσιαστική αντιμετώπιση από

ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ Λίστα ατόμων και οργανώσεων (Copyright Εθνική ΑντίστασηΔ-ΣΕ)

"Έλληνες" δωσίλογοι και φιλοναζιστές.

Λίστα ατόμων και οργανώσεων

Τα Ειδικά Δικαστήρια δωσιλόγων

Παραθέτουμε μια μικρή λίστα με Έλληνες δωσίλογους, γερμανόφιλους και φιλοναζιστές που έδρασαν στην περίοδο της κατοχής. Για να φτιαχτεί, χρειάστηκε αρκετός χρόνος ψάξιμο σε διάφορα ιστορικά βιβλία, ώστε να διασταυρωθούν οι πληροφορίες που συγκεντρώναμε.
Η συγκεκριμένη λίστα δωσιλόγων αποτελείται από άτομα και από οργανώσεις. Δεν είναι πλήρης και δεν θα μπορούσε να είναι. Είναι όμως ενδεικτική, επικεντρώσαμε την προσοχή μας κυρίως σε άτομα που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές σε στρατιωτικό και σε πολιτικό επίπεδο. Δεν δόθηκε μεγάλη έμφαση στους οικονομικούς δωσίλογους (μαυραγορίτες), με αυτούς ασχοληθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο.

Επίσης παραθέτουμε έρευνα πάνω στην λειτουργία των Ειδικών Δικαστηρίων δωσιλόγων και πως μεθοδεύονταν οι αποφάσεις.

Δύο από τις πιο αγαπημένες τακτικές των ρουφιάνων της κατοχής ήταν οι εκβιασμοί και η εκδίκηση. Εκβίαζαν αγωνιστές ότι θα τους καταδώσουν στους ναζί (με το αζημίωτο) και εκδικούνταν αθώους πολίτες, άσχετους με την αντίσταση, παρουσιάζοντάς τους ως

Η στάση του ΕΑΜ & του ΕΛΑΣίτικου τουφεκιού...

Αναδημοσίευση από imerodromos.gr

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ορισμένα φασιστο-κωλόπαιδα, παρέα με κάτι άλλα αμόρφωτα νεοφιλελεδοκαλόπαιδα – εκείνα που βλέπουν την 28η Οκτώβρη σαν σύμβολο κατά του… “λαικισμού” και υπέρ του… “εθελοντισμού” – με αφορμή το άρθρο μας στον «Ημεροδρόμο» για την 28η Οκτωβρίου (https://www.imerodromos.gr/28-oktovri-oloi-mazi-e-alitheia/) νόμισαν ότι βρήκαν την αφορμή να εκτοξεύσουν το γνωστό γκαιμπελισμό. Τι λέει ο γκαιμπελισμός; Ότι οι κομμουνιστές τήρησαν – τάχα – «ουδέτερη» στάση απέναντι στους φασίστες όταν αυτοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα και πως η αντίσταση των κομμουνιστών ξεκίνησε μόνο όταν οι χιτλερικοί επιτέθηκαν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης…

«Ουδέτερη» στάση, λοιπόν, η Ελλάδα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣίτικου τουφεκιού.  Αυτά μόνο στα χρυσαυγίτικα «σχολεία» του δωσιλογισμού διδάσκονται. 

Ας δούμε την αλήθεια:

1) Οι χιτλερικοι επιτέθηκαν στην ΕΣΣΔ στις 22/6/1941. Αλλά ΗΔΗ από τις 31 Οκτώβρη 1940 ο γραμματέας του ΚΚΕ Ζαχαριάδης καλεί τον ελληνικό λαό να πολεμήσει τον φασίστα Μουσολίνι (σύμμαχο του Χίτλερ). Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 31/10/1940;

2) Οι Γερμανοι επιτέθηκαν στη Ρωσία 22/6. Αλλά ΗΔΗ στις 27 Απρίλη 1941, ανήμερα της εισόδου των Ναζί στην Αθήνα η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Σπύρο Καλοδίκη, τον μετέπειτα Β΄ Γραμματέα της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ του ΚΚΕ στα χρόνια της Κατοχής, πραγματοποιεί συγκέντρωση στην Ομόνοια με ομιλητή τον Καλοδίκη και καλει τον λαό της Αθήνας να αρχίσει την αντίστασή του ενάντια στους φασίστες κατακτητές. Τα συνθήματα στην πλατεία της Ομόνοιας ήταν «Αντίσταση στους επιδρομείς» και «Όπλα στο λαό». Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 27/4/1941;

3) Το ίδιο βράδυ της 27/4/1941 στον τοίχο του γηπέδου της Νήαρ Ηστ, στην Καισαριανή, γράφεται ΗΔΗ το πρώτο αντιστασιακό σύνθημα: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή θΑΝΑΤΟΣ» από το χέρι της κομμουνίστριας δασκάλας Φωτεινή Τσαμπάση μαζί με τον σύντροφό της Στέλιο Φραγκόπουλο. Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 27/4/1941;

4) ΗΔΗ από τον Μάη του 1941 με πρωτοβουλία των κομμουνιστών και άλλων πατριωτών δημιουργούνται εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις: Στη Μακεδονία η οργάνωση «Ελευθερία», στην Ήπειρο το «Πατριωτικό Μέτωπο», στην Καλαμάτα η «Νέα Φιλική Εταιρεία», στον Πύργο το «Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» κ.ο.κ. Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή ο Μάης του 1941;

5) ΗΔΗ από τις 4 Μάη 1941 ιδρύεται η Φιλική Εταιρία Νέων (ΦΕΝ), που καλούσε «κάθε νέο πατριώτη που ήθελε ν’ αγωνιστεί για την Απελευθέρωση της Ελλάδας, ανεξάρτητα από κοινωνική προέλευση, ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση». Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 4/5/1941;

6) Στις αρχές του Μάη η αντιφασιστική ομάδα που δημιουργείται με προτροπή του Δημήτρη Γληνού και του Νίκου Πλουμπίδη στο νοσοκομείο «Σωτηρία» μετεξελίσσεται ΗΔΗ στην αντιστασιακή οργάνωση «Δημοκράτης». Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή ο Μάης του ’41;

7) Την Πέμπτη 15 Μάη 1941, σε σύσκεψη στην Καισαριανή με ομιλητή το Θανάση Κλάρα (Άρης Βελουχιώτης), ο Άρης καλεί ΗΔΗ σε ένοπλο αγώνα κατά των κατακτητών. Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 15/5/1941;

8) Στις 28 Μάη 1941 ιδρύεται ΗΔΗ στην Αθήνα κόντρα στους ναζί η πανελλαδική οργάνωση Εθνική Αλληλεγγύη. Τι είναι πρώτο; Το 22/6/1941 ή το 28/5/1941;

Αυτά, έτσι πολύ πρόχειρα και πολύ συνοπτικά. Αλλά αρκετά – ΗΔΗ – για να συνεννοηθούμε. Ειδικά με αυτούς που τα κάνανε πλακάκια με τους χιτλερικούς, ή είχανε πάρει των ομματιών τους (μαζί με τον χρυσό της χώρας) και την είχαν κοπανήσει, αλλά εγκαλούν (!) κι από πάνω εμάς για το πότε τους πολεμήσαμε!!! 

Συνεννοηθήκαμε;

Πηγή: imerodromos.gr

28η Οκτωβρίου: Ο Μύθος ως Γεγονός

Αναδημοσίευση από τον Ημεροδρόμο

Του ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ(ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ)  26 Οκτωβρίου 2017

Σήμερα, όταν σκεφτόμαστε το φασισμό και το ναζισμό, συνειρμικά, και όχι αδικαιολόγητα, μας έρχονται στου νου εικόνες από σειρές με πειθαρχημένους άριους να παρελαύνουν με δάδες και σκεφτόμαστε τον ρατσισμό, τον σοβινισμό, τον πόλεμο, την καταστροφή. Εύκολες πλάνες… Γιατί μπορεί αυτά να ισχύουν, όμως στρέφουν την προσοχή μακριά από τους αστικούς θεσμούς και τα παραδοσιακά πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα που βοήθησαν το φασισμό να εδραιωθεί σχεδόν στο σύνολο των κρατών της Ευρώπης. Χωρίς, λοιπόν, την συναίνεση, την αποδοχή και την ενεργό συμμετοχή της παραδοσιακής αστικής ελίτ, ο φασισμός δεν θα είχε αποδοχή.

Εκτιμήσεις για τον Ελληνοιταλικό πόλεμο....

Αναδημοσίευση από https://atexnos.gr  

Του Αλέ­κου Χα­τζη­κώ­στα*

Οι εκτι­μή­σεις του στρα­τη­γού Στέ­φα­νου Σα­ρά­φη για την «προ­ε­τοι­μα­σία» της χώρας μας 

στον Ελ­λη­νοϊ­τα­λι­κό πό­λε­μο

Με αφορ­μή την επέ­τειο του ηρω­ι­κού ΟΧΙ του Ελ­λη­νι­κού λαού στις 26 Οκτώ­βρη πα­ρου­σιά­ζου­με τις εκτι­μή­σεις του στρα­τη­γού Στέ­φα­νου Σα­ρά­φη σχε­τι­κά με την «στρα­τιω­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία» του φα­σι­στι­κού κα­θε­στώ­τος της 4ης Αυ­γού­στου απέ­να­ντι στην Ιτα­λι­κή επί­θε­ση, δί­νο­ντας κά­ποιες χρή­σι­μες και άγνω­στες σε με­γά­λο βαθμό «λε­πτο­μέ­ρειες»

Να θυ­μί­σου­με ότι αυτός το 1935 έπαι­ξε ιδιαί­τε­ρα πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στο βε­νι­ζε­λι­κό στρα­τιω­τι­κό κί­νη­μα της 1/3/1935 και πως μετά την απο­τυ­χία του κι­νή­μα­τος συ­νε­λή­φθη και κα­τα­δι­κά­στη­κε στις 30 Μαρ­τί­ου από το Στρα­το­δι­κείο Αθη­νών ισό­βια δεσμά και στρα­τιω­τι­κή κα­θαί­ρε­ση, μαζί με τους αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χες Χρι­στό­δου­λο Τσι­γά­ντε και Ι. Στε­φα­νά­κο. Η κα­θαί­ρε­σή τους έγινε στο Γουδή, πα­ρου­σία πο­λι­τών που τους λοι­δο­ρού­σαν και δυ­σφο­ρού­σαν για τη μη θα­να­τι­κή τους κα­τα­δί­κη. Τε­λι­κά αμνη­στεύ­τη­κε μετά την πα­λι­νόρ­θω­ση της Βα­σι­λεί­ας στην Ελ­λά­δα με τη γε­νι­κή αμνη­στία που έδωσε ο Γε­ώρ­γιος Β’ το Δε­κέμ­βριο του ίδιου έτους (1935), οπότε και επα­νήλ­θε στο στρά­τευ­μα με το βαθμό που κα­τεί­χε πριν την κα­θαί­ρε­ση (συ­νταγ­μα­τάρ­χης).

Στη συ­νέ­χεια υπό το κα­θε­στώς της με­τα­ξι­κής δι­κτα­το­ρί­ας που ακο­λού­θη­σε, συ­νε­λή­φθη­κε και εκτο­πί­στη­κε στη Μήλο. Λίγο αρ­γό­τε­ρα με την έκρη­ξη του Ελ­λη­νοι­τα­λι­κού πο­λέ­μου το κα­θε­στώς της 4ης Αυ­γού­στου απέρ­ρι­ψε αί­τη­ση του να συμ­με­τά­σχει στον πό­λε­μο

Γρά­φει λοι­πόν (στο βι­βλίο του «Ο ΕΛΑΣ») : «Η κυ­βέρ­νη­ση διό­ρι­σε αρ­χι­στρά­τη­γο το γνω­στό αντι­στρά­τη­γο Πα­πά­γο, καί­τοι ήξερε την αξία του και τούτο γιατί ήταν πι­στός σ’αυ­τή και άν­θρω­πος του πα­λα­τιού. Τόσα καλά τον ήξερε ώστε ταυ­τό­χρο­να με το διο­ρι­σμό έβγα­λε και ανα­κοι­νω­θέν με το οποίο απα­γό­ρευε κάθε κρι­τι­κή για τον αρ­χι­στρά­τη­γο. Από­κλει­σε από το στρα­τό σχε­δόν όους τους αξιω­μα­τι­κούς από­τα­κτους του 1935 από τους οποί­ους είχαν αφαι­ρε­θεί τα φύλλα πο­ρεί­ας. Αν κα­νέ­νας προ­σέρ­χο­νταν γιατί δεν του είχαν πάρει το φύλο πο­ρεί­ας, τον έδιω­χναν με τη δι­καιο­λο­γία ότι δεν χρειά­ζε­ται. Σε επι­τρο­πές αξιω­μα­τι­κών που πα­ρου­σιά­στη­καν και ζή­τη­σαν την άμεση απο­στο­λή τους στο μέ­τω­πο, ο τότε υπουρ­γός στρα­τιω­τι­κών Ν. Πα­πα­δή­μας απα­ντού­σε πώς δεν έχει ανά­γκη η πα­τρί­δα από τις δικές τους υπη­ρε­σί­ες και επί πλέον τους έβρι­ζε λέ­γο­ντας πως ζη­τούν να επα­νέλ­θουν για να βελ­τιώ­σουν τη θέση και σύ­ντα­ξη τους. Φο­βού­νταν μήπως δη­μιουρ­γή­σουν στις μο­νά­δες αντι­κα­θε­στω­τι­κό ρεύμα. Έκρι­νε τις πρά­ξεις των άλλων σύμ­φω­να με τη δική του νο­ο­τρο­πί­ας και την τέ­τοια των ομο­φρό­νων του που κατά το πλεί­στον απέ­φυ­γαν τον πό­λε­μο 1917-1922. Αυτός προ­σω­πι­κά πήρε μέρος και στη Μα­κε­δο­νία και στη Μ. Ασία. Δε μπο­ρού­σε να φα­ντα­στεί πώς υπήρ­χαν αξιω­μα­τι­κοί που ζη­τού­σαν να πο­λε­μή­σουν μο­νά­χα, χωρίς υστε­ρο­βου­λία, χωρίς μελ­λο­ντι­κές απο­λα­βές, παρά μόνο για να εκ­πλη­ρώ­σουν το κα­θή­κον τους προς την πα­τρί­δα και γιατί αι­σθά­νο­νταν ντρο­πή να γυ­ρί­ζουν στο δρόμο και τα κα­φε­νεία τη στιγ­μή που κάθε άλλος Έλ­λη­νας είχε το δι­καί­ω­μα ν΄ αγω­νί­ζε­ται και να σκο­τώ­νε­ται για την πα­τρί­δα.

Μόνο από την πίεση των γε­γο­νό­των και της κοι­νής γνώ­μης όταν οι Ιτα­λοί έφτα­σαν στο Μέ­τσο­βο και ύστε­ρα από επα­νει­λημ­μέ­νες επι­κλή­σεις της Στρα­τιάς Ηπεί­ρου, ανα­κλή­θη­κε το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των κα­τω­τέ­ρων και ταγ­μα­ταρ­χών και λίγοι αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χες. Κα­νέ­νας συ­νταγ­μα­τάρ­χης ή στρα­τη­γός δε χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε. Όχι μόνο αυτό, αλλά και με­ρι­κοί αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χες απο­λύ­θη­καν αμέ­σως χωρίς να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν.

Πε­ρισ­σό­τε­ροι από 600 αξιω­μα­τι­κοί νέοι, ικα­νοί, εμπει­ρο­πό­λε­μοι έμει­ναν αχρη­σι­μο­ποί­η­τοι ως το τέλος του πο­λέ­μου και όταν στις αρχές του 1941 ο αρ­χη­γός της αγ­γλι­κής στρα­τιω­τι­κής απο­στο­λής στρα­τη­γός Χεϋ­γουντ πα­ρου­σιά­στη­κε στους κυ­βερ­νώ­ντες και ρώ­τη­σε γιατί δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται οι δη­μο­κρα­τι­κοί αξιω­μα­τι­κοί μια και που υπήρ­χε τόση ανά­γκη, πήρε την απά­ντη­ση πως όλοι χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν. Όταν ο στρα­τη­γός πα­ρου­σί­α­σε ονο­μα­στι­κή κα­τά­στα­ση των 600 αξιω­μα­τι­κών που δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν απή­ντη­σαν πως αυτοί δεν μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν λόγω της αντι­βα­σι­λι­κής δρά­σης τους στο πα­ρελ­θόν»

Τα συ­μπε­ρά­σμα­τα νο­μί­ζου­με είναι εύ­λο­γα…

Αλέ­κος Χα­τζη­κώ­στας
Δη­μο­σιο­γρά­φος και εκ­δό­της της εφη­με­ρί­δας «Η Άλλη Άποψη της Ημα­θί­ας» και του alli-apopsi.gr. Άρθρα του έχουν δη­μο­σιευ­τεί σε εφη­με­ρί­δες, πε­ριο­δι­κά και site εδώ και δε­κα­ε­τί­ες, ενώ έχει συμ­με­τά­σχει με ει­ση­γή­σεις σε μια σειρά ιστο­ρι­κά συ­νέ­δρια και ημε­ρί­δες. Έχει εκ­δώ­σει 8 βι­βλία και συμ­με­τέ­χει σε συλ­λο­γι­κούς τό­μους.

Η Συρία, η "ακούσια" Ελληνική εμπλοκή & η ενδεχόμενη επικινδυνότητα

Αναδημοσίευση 

του Sotiris Varelas

"Εννιά χρόνια συμπληρώνονται από την έναρξη του πολέμου στη Συρία, που έχει προκαλέσει χιλιάδες νεκρούς, ακόμα περισσότερους σακατεμένους, ανεκτίμητες καταστροφές και το μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στον καταιγισμό των σημερινών εξελίξεων και των ανταγωνισμών για την «επόμενη μέρα», κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι το φιτίλι του πολέμου στη Συρία άναψε το 2011 με τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», που υποδαύλισαν ΗΠΑ και ΕΕ σε χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, προωθώντας ένα συνολικότερο σχέδιο υπονόμευσης κυβερνήσεων και καθεστώτων της περιοχής για να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα και να περιορίσουν την επιρροή των ανταγωνιστών τους, κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας.

Μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στη Συρία, που